16. feb, 2018

Speranza e Amore-Hope and Love.

Per essere accolto con simpatia, devi avere un cuore accogliente, aperto, umile, saggio, non giudicante…
Chi ti incontra deve poter sentire prima, tutta la tua simpatia, il tuo calore, la tua disponibilità…
Avete mai riflettuto sul concetto di normalità? Che cosa significa essere “normali”? Perché le persone vivono secondo una certa tipologia di normalità e non un’altra?
Siete realmente voi che state scegliendo come spendere il vostro prezioso tempo? Ha senso vivere in questo modo? Rende felici gli esseri umani?
La normalità non è una condizione casuale ma il riflesso delle esigenze del sistema nel quale un individuo sperimenta la propria esistenza.
In un mondo dove predomina il credo della dottrina neoliberista, risulta “normale” tutto ciò che è utile al capitale.
La società in cui viviamo, con le sue regole e le sue prassi, ci appare normale perché siamo cresciuti al suo interno.
Ma se avessimo avuto la possibilità di crescere in un’altra società, quella attuale ci sembrerebbe del tutto folle, anche se in effetti, soffermandoci a pensare, bisogna ammettere che ci apparirebbe folle perché in fondo lo è.
Oggi la maggior parte dei lavori non vengono scelti dai lavoratori in modo volontario, ma è il sistema che costringe a svolgere determinate mansioni e a subordinarsi nei confronti di altri esseri umani, per mezzo di un potente ricatto economico e d’incessanti processi di condizionamento mentale.
Anche i percorsi di studio sono fortemente influenzati dalle esigenze del mercato del lavoro, perché all’interno della Società Capitalistica lo scopo della scuola non è di fornire agli studenti gli strumenti cognitivi necessari per maturare un sano spirito critico, né di aiutarli a coltivare e sviluppare le proprie passioni più autentiche, ma di sfornare lavoratori docili e ubbidienti, disposti a credere alle presunte verità diffuse dal potere, e a subordinarsi spontaneamente per 8-12 ore al giorno, svolgendo diligentemente i ruoli utili al capitale, senza lamentarsi, né avere pretese rivoluzionarie.
Purtroppo, però, oggi il sistema socio-economico-culturale non insegue la libertà, né la felicità o il benessere degli esseri umani, ma è orientato a soddisfare la brama di potere e di profitto dei membri di una minoranza.
Il sistema ha bisogno d’individui disposti a schiavizzarsi per 8-12 ore al giorno, di consumatori incalliti che vestono alla moda e di menti stanche, distratte e assonnate davanti alla Tv.
Il sistema ha bisogno di cervelli non allenati al pensiero critico, che credano nei dogmi religiosi, economici e politici, necessari per ottenere gli obiettivi delle élites.
Il sistema ha bisogno d’individui docili, ubbidienti e incapaci di ribellarsi, che vadano a votare chi userà il potere dello Stato contro di loro.
Il sistema ha diffuso un insieme di valori e inscenato un’esistenza stereotipata sulla base delle esigenze del profitto,suggerendo di tollerare l’ingiustizia dello sfruttamento dell’uomo sull’uomo e del divario sociale, causando un evitabile iper-consumo che a sua volta ha portato a un considerevole incremento dell’inquinamento ambientale, oltre ad aver condannato l’umanità a un iper-lavoro.
La legittimazione dei processi d’accumulazione stratifica la società. Gli individui si dividono in classi, in base al loro reddito o al ruolo sociale.
Non ci sono esseri umani che condividono comparabili condizioni di benessere e ricchezza, ma sfruttati e sfruttatori, schiavi e schiavisti, parassiti e lavoratori, ricchi e poveri, occupati e disoccupati…
A forza d’inseguire il profitto si è concretizzata una sorta di follia sociale. Ed ecco che per poter accettare un simile destino gli esseri umani devono convincersi del fatto che tutto ciò sia “normale”.
A tal fine il sistema insidia le menti con l’istruzione e la propaganda, distrae e disorienta impedendo di pensare, anche per mezzo di un lavoro alienante e totalizzante.
Superando quella normalità fatta di egoismo e di ricerca del profitto, gli esseri umani potrebbero iniziare a cooperare per costruire un sistema sociale nel quale “normalità” significhi essere liberi di esprimere la propria unicità, senza più condizionamenti e false necessità, che riducono gli individui a meri schiavi al servizio delle esigenze del sistema economico e di una élite sfruttatrice e parassitaria.
Prima ancora di essere una questione individuale, il fallimento, almeno in certi Paesi che si trascinano nelle periferie della storia, assume i contorni funesti d’una piaga collettiva, d’un retaggio ereditario impresso nell’anima di tutto un popolo.
La strada della rinascita dell’umanità passa per il rifiuto della normalità.
Comprendo a malapena,
l’origine di questo
fortissimo vento, uragano.
La sofferenza di spiriti di uomini e donne
e bambini
senza giustizia dalla notte dei tempi
per la luce che tutto comprende
compenetrata con l’ombra
ingiustamente ammazzati, o suicidatisi
impazziti, rinchiusi, segregati
seviziati, giustiziati. Ma in nome di che?
Sento il loro grido di dolore
potente,
che è il mio e tuo dolore
che ci rende colpevoli e sordi,
per vigliaccheria e come zombie
sopravvivere ancora tra zombie
per sopravviver perdendo
pian piano la volontà, energia questa
di nuovo assorbita, da indefinibili entità.
Il cuore è morto,
la mia voce non riesce a
non tradire la mia delusione
senza lacrimare.
Non è solo il fallimento di oggi
é il fallimento di una vita
desiderosa di fuggire,
ma legata al cappio
di una non rassegnazione
che non si spegne mai.
I momenti di pace
energia diffondono
e malessere,
tra chi non comprende
In queste parole,
In questo rifugio
per conforto di vita,
la potenza della Luce.

To be welcomed with sympathy, you must have a welcoming heart, open, humble, wise, non-judgmental …
Those who meet you must be able to feel first, all your sympathy, your warmth, your availability …
Have you ever thought about the concept of normality? What does it mean to be “normal”? Why do people live according to a certain type of normality and not another?
Are you really the one who is choosing how to spend your precious time? Does it make sense to live this way? Does human beings happy?
Normality is not a casual condition but a reflection of the needs of the system in which an individual experiences his own existence.
In a world where the creed of neoliberal doctrine predominates, everything that is useful to capital is “normal”.
The society in which we live, with its rules and its practices, appears normal to us because we have grown up within it.
But if we had the opportunity to grow in another society, the current one would seem completely crazy, even if in fact, pausing to think, we must admit that we would appear crazy because it is deep down.
Today most of the jobs are not chosen by the workers in a voluntary way, but it is the system that forces them to carry out certain tasks and to subordinate themselves to other human beings, by means of powerful economic blackmail and incessant processes of mental conditioning.
Even the study paths are strongly influenced by the needs of the labor market, because within the Capitalistic Society the aim of the school is not to provide students with the cognitive tools necessary to develop a healthy critical spirit, nor to help them to cultivate and develop their most authentic passions, but of churning out docile and obedient workers, willing to believe the alleged truths spread by power, and to subordinate themselves spontaneously for 8-12 hours a day, diligently performing the roles useful to capital, without complaining, or having revolutionary pretensions .
Unfortunately, however, today the socio-economic-cultural system does not pursue freedom, nor the happiness or well-being of human beings, but is oriented towards satisfying the desire for power and profit of the members of a minority.
The system needs individuals willing to enslave for 8-12 hours a day, of hardened consumers who dress up in fashion and tired, distracted and sleepy minds in front of the TV.
The system needs brains not trained in critical thinking, who believe in the religious, economic and political dogmas necessary to achieve the goals of the elites.
The system needs individuals who are docile, obedient and incapable of rebelling, who go to vote who will use the power of the state against them.
The system has spread a set of values ​​and staged a stereotyped existence based on the needs of profit, suggesting to tolerate the injustice of the exploitation of man on man and the social divide, causing an avoidable hyper-consumption which in turn has led to a considerable increase in environmental pollution, as well as having condemned humanity to a hyper-job.
The legitimization of accumulation processes stratifies society. Individuals are divided into classes, based on their income or social role.
There are no human beings who share comparable conditions of well-being and wealth, but exploited and exploiters, slaves and slavers, parasites and workers, rich and poor, employed and unemployed …
By virtue of pursuing profit, a sort of social madness has materialized. And so, in order to accept such a destiny, human beings must be convinced that everything is “normal”.
To this end the system undermines the minds through education and propaganda, distracts and disorients by preventing one from thinking, even by means of an alienating and all-encompassing work.
Overcoming that normality made of selfishness and the pursuit of profit, human beings could begin to cooperate to build a social system in which “normality” means to be free to express their uniqueness, without more conditioning and false necessities, which reduce individuals to mere slaves serving the needs of the economic system and an exploitative and parasitic elite.
Even before being an individual question, failure, at least in some countries that drag along the outskirts of history, takes on the fatal contours of a collective plague, of a hereditary heritage imprinted on the soul of a whole people.
The road to the rebirth of humanity passes through the rejection of normality.
I barely understand,
the origin of this
very strong wind, hurricane.
The suffering of spirits of men and women
and children
without justice since the dawn of time
for the light that includes everything
interpenetrated with the shadow
unjustly killed, or committed suicide
gone crazy, locked up, segregated
tortured, executed. But in the name of what?
I hear their cry of pain
powerful,
that is my and your pain
that makes us guilty and deaf,
for cowardice and as a zombie
survive again among zombies
to survive by losing
slowly the will, this energy
again absorbed, from indefinable entities.
The heart is dead,
my voice can not
do not betray my disappointment
without weeping.
It is not just today’s failure
it is the failure of a life
eager to escape,
but linked to the noose
of a non-resignation
that never goes out.
The moments of peace
energy spread
and malaise,
between those who do not understand
In these words,
In this shelter
for comfort of life,
the power of light.

Esperanza y amor, esperanza y amor
Para ser recibido con simpatía, debe tener un corazón acogedor, abierto, humilde, sabio, sin prejuicios ...
Los que te conocen deben ser capaces de sentir primero, toda tu simpatía, tu calidez, tu disponibilidad ...
¿Alguna vez has pensado sobre el concepto de normalidad? ¿Qué significa ser "normal"? ¿Por qué las personas viven de acuerdo con un cierto tipo de normalidad y no otra?
¿De verdad eres tú el que elige cómo pasar tu precioso tiempo? ¿Tiene sentido vivir de esta manera? ¿Los seres humanos están felices?
La normalidad no es una condición casual sino un reflejo de las necesidades del sistema en el que un individuo experimenta su propia existencia.
En un mundo donde predomina el credo de la doctrina neoliberal, todo lo que es útil para el capital es "normal".
La sociedad en la que vivimos, con sus reglas y prácticas, parece normal para nosotros porque hemos crecido dentro de ella.
Pero si tuviéramos la oportunidad de crecer en otra sociedad, la actual parecería completamente loca, incluso si de hecho, haciendo una pausa para pensar, debemos admitir que pareceríamos locos porque está en el fondo.
Hoy en día, la mayor parte del empleo no es elegido por los trabajadores voluntariamente, pero es el sistema que le obliga a llevar a cabo determinadas tareas y subordinar hacia otros seres humanos, por medio de un potente chantaje económico y los procesos de condicionamiento mental incesantes.
Incluso las rutas de estudio están fuertemente influenciadas por las necesidades del mercado laboral, ya que dentro de la sociedad capitalista el propósito de la escuela es proporcionar a los estudiantes las herramientas cognitivas necesarias para desarrollar un sano espíritu crítico, o para ayudar a crecer y desarrollarse sus más auténticas pasiones, pero para batir a cabo los trabajadores dócil y obediente, dispuesto a creer las supuestas verdades difundidas por el poder, y para subordinarse voluntariamente durante 8-12 horas al día, con diligencia la realización de las funciones útiles a la capital, sin queja, ni tiene pretensiones revolucionarias .
Desafortunadamente, sin embargo, hoy el sistema socio-económico-cultural no persigue la libertad, ni la felicidad o el bienestar de los seres humanos, sino que está orientado a satisfacer el deseo de poder y ganancia de los miembros de una minoría.
El sistema necesita personas dispuestas a esclavizar durante 8-12 horas al día, de consumidores endurecidos que se disfrazan de moda y mentes cansadas, distraídas y soñolientas frente al televisor.
El sistema necesita cerebros no entrenados en el pensamiento crítico, que creen en los dogmas religiosos, económicos y políticos necesarios para alcanzar los objetivos de las élites.
El sistema necesita individuos que sean dóciles, obedientes e incapaces de rebelarse, que voten y usen el poder del estado en su contra.
El sistema ha emitido un conjunto de valores y puesta en escena existencia estereotipados en función de las necesidades de ganancias, lo que sugiere que tolerar la injusticia de la explotación del hombre por el hombre y la brecha social, provocando un hiperconsumo evitables, que a su vez ha llevado a un aumento considerable en la contaminación ambiental, así como a haber condenado a la humanidad a un trabajo híper.
La legitimación de los procesos de acumulación estratifica a la sociedad. Los individuos se dividen en clases, según su ingreso o rol social.
No hay seres humanos que compartan condiciones comparables de bienestar y riqueza, sino explotados y explotadores, esclavos y esclavistas, parásitos y trabajadores, ricos y pobres, empleados y desempleados ...
En virtud de obtener ganancias, se ha materializado una especie de locura social. Y entonces, para aceptar tal destino, los seres humanos deben estar convencidos de que todo es "normal".
Con este fin, el sistema socava las mentes a través de la educación y la propaganda, distrae y desorienta al impedir que uno piense, incluso por medio de un trabajo alienante y que lo abarca todo.
La superación de que la normalidad del egoísmo y la búsqueda del beneficio, los seres humanos podría comenzar a cooperar para construir un sistema social en el que "normal" significa ser libres de expresar su singularidad, sin condicionamientos y necesidades falsas, que reducen a las personas meros esclavos al servicio de las necesidades del sistema económico y una élite explotadora y parásita.
Antes de ser un asunto individual, el fracaso, al menos en ciertos países que han estado arrastrando las afueras de la historia, adquiere los contornos de una herida fatal colectiva, de un legado heredado grabado en el alma de todo un pueblo.
El camino hacia el renacimiento de la humanidad pasa por el rechazo de la normalidad.
Apenas lo entiendo,
el origen de esto
viento muy fuerte, huracán.
El sufrimiento de los espíritus de hombres y mujeres
y niños
sin justicia desde el comienzo de los tiempos
por la luz que incluye todo
interpenetrado con la sombra
asesinado injustamente o se suicidó
enloquecido, encerrado, segregado
torturado, ejecutado. Pero en nombre de qué?
Escucho su grito de dolor
de gran alcance,
ese es mi y tu dolor
eso nos hace culpables y sordos,
por cobardía y como zombie
sobrevivir de nuevo entre zombies
para sobrevivir perdiendo
lentamente la voluntad, esta energía
otra vez absorbido, de entidades indefinibles.
El corazón está muerto,
mi voz no puede
no traiciones mi decepción
sin llorar.
No es solo el fracaso de hoy
es el fracaso de una vida
ansioso por escapar,
pero vinculado a la soga
de una no resignación
eso nunca se apaga
Los momentos de paz
propagación de energía
y malestar,
entre los que no entienden
En estas palabras,
En este refugio
para la comodidad de la vida,
el poder de la luz.

Надежда и Любовь - Надежда и Любовь.
Чтобы вас приветствовали с сочувствием, у вас должно быть приветственное сердце, открытое, скромное, мудрое, непредвзятое ...
Те, кто вас встретит, должны быть в состоянии чувствовать себя первыми, все ваше сочувствие, ваше тепло, вашу доступность ...
Вы когда-нибудь думали о концепции нормальности? Что значит быть «нормальным»? Почему люди живут по определенному типу нормальности, а не по другому?
Вы действительно выбираете, как провести свое драгоценное время? Имеет ли смысл жить таким образом? Растят ли люди?
Нормальность - это не случайное условие, а отражение потребностей системы, в которой человек переживает свое существование.
В мире, где преобладает вера неолиберальной доктрины, все, что полезно для капитала, является «нормальным».
Общество, в котором мы живем, с его правилами и его практикой, кажется нам нормальным, потому что мы выросли внутри него.
Но если бы у нас была возможность вырасти в другом обществе, нынешний казалось бы совершенно сумасшедшим, даже если на самом деле, задумываясь, мы должны признать, что мы будем казаться сумасшедшими, потому что это глубоко.
Сегодня большая часть рабочих мест не выбирается рабочими добровольно, но именно система заставляет их выполнять определенные задачи и подчиняться другим людям посредством мощного экономического шантажа и непрекращающихся процессов психической обусловленности.
Даже на пути исследования сильно влияют потребности рынка труда, поскольку в рамках капиталистического общества цель школы заключается не в том, чтобы предоставить учащимся когнитивные инструменты, необходимые для развития здорового критического духа, а также для того, чтобы помочь им в совершенствовании и развитии их самые настоящие страсти, но из-за того, что они извергают послушных и послушных рабочих, желающих поверить в предполагаемые истины, распространяемые властью, и спонтанно подчиняться себе 8-12 часов в день, усердно выполняя роли, полезные для капитала, не жалуясь или имеющие революционные притязания ,
Однако, к сожалению, сегодня социально-экономико-культурная система не преследует свободы, не счастье или благополучие людей, а ориентирована на удовлетворение желания власти и прибыли членов меньшинства.
Системе нужны люди, желающие поработить на 8-12 часов в день, закаленных потребителей, которые одеваются в моде и усталые, отвлекающие и сонные умы перед телевизором.
Системе нужны мозги, не обученные критическому мышлению, которые верят в религиозные, экономические и политические догмы, необходимые для достижения целей элиты.
Системе нужны люди, которые послушны, послушны и неспособны восстать, кто идет голосовать, кто будет использовать власть государства против них.
Система распространила набор ценностей и поставила стереотипное существование на основе потребностей прибыли, предлагая терпеть несправедливость эксплуатации человека на человеке и социальный разрыв, вызывая недопустимое гиперпотребление, которое, в свою очередь, привело к значительному увеличению загрязнения окружающей среды, а также к тому, что он осудил человечество на работу с гиперссыдками.
Узаконение процессов накопления стратифицирует общество. Лица делятся на классы, основанные на их доходе или социальной роли.
Нет людей, которые разделяют сопоставимые условия благосостояния и богатства, но эксплуатируют и эксплуатируют, рабов и работорговцев, паразитов и рабочих, богатых и бедных, занятых и безработных ...
В силу достижения прибыли материализовалось своеобразное социальное безумие. Итак, чтобы принять такую ​​судьбу, люди должны убедиться, что все «нормально».
С этой целью система подрывает умы посредством образования и пропаганды, отвлекает и дезориентирует, не позволяя думать, даже посредством отчуждающей и всеохватывающей работы.
Преодолевая эту нормальность, сделанную из эгоизма и стремления к прибыли, люди могут начать сотрудничать, чтобы построить социальную систему, в которой «нормальность» означает свободу свободно выражать свою уникальность, без каких-либо дополнительных условий и ложных потребностей, которые сводят людей к простые рабы, служащие потребностям экономической системы и эксплуататорской и паразитической элиты.
Даже перед тем, как быть индивидуальным вопросом, неудача, по крайней мере в некоторых странах, которые тянутся вдоль окраины истории, принимает фатальные контуры коллективной чумы, наследственного наследия, отпечатанного на душе целого народа.
Путь к возрождению человечества проходит через отказ от нормальности.
Я почти не понимаю,
происхождение этого
очень сильный ветер, ураган.
Страдания духов мужчин и женщин
и дети
без справедливости с самого начала
для света, который включает в себя все
взаимопроникновение с тенью
несправедливо убит или покончил с собой
сошел с ума, заперт, изолирован
замучены, казнены. Но во имя чего?
Я слышу их крик боли
мощный,
это моя и твоя боль
что делает нас виновными и глухими,
за трусость и как зомби
выживать снова среди зомби
выжить, проиграв
медленно воля, эта энергия
снова поглощается, от неопределяемых сущностей.
Сердце мертво,
мой голос не может
не предавай мое разочарование
без плача.
Это не только сегодняшняя неудача
это провал жизни
стремясь убежать,
но связаны с петлей
отставки
что никогда не гаснет.
Моменты мира
распространение энергии
и недомогание,
между теми, кто не понимает
В этих словах,
В этом приюте
для удобства жизни,
сила света.

Hoffnung und Liebe - Hoffnung und Liebe.
Um mit Sympathie begrüßt zu werden, müssen Sie ein herzliches Willkommen haben, offen, demütig, weise, unvoreingenommen ...
Diejenigen, die dich treffen, müssen in der Lage sein, zuerst zu fühlen, all dein Mitgefühl, deine Wärme, deine Verfügbarkeit ...
Haben Sie jemals über das Konzept der Normalität nachgedacht? Was bedeutet es, "normal" zu sein? Warum leben Menschen nach einer bestimmten Art von Normalität und nicht nach einer anderen?
Sind Sie wirklich derjenige, der sich entscheidet, wie Sie Ihre kostbare Zeit verbringen? Macht es Sinn, so zu leben? Sind die Menschen glücklich?
Normalität ist keine zufällige Bedingung, sondern spiegelt die Bedürfnisse des Systems wider, in dem ein Individuum seine eigene Existenz erfährt.
In einer Welt, in der das Credo der neoliberalen Doktrin vorherrscht, ist alles, was dem Kapital nützlich ist, "normal".
Die Gesellschaft, in der wir leben, mit ihren Regeln und Praktiken, erscheint uns normal, weil wir darin aufgewachsen sind.
Aber wenn wir die Gelegenheit hätten, in einer anderen Gesellschaft zu wachsen, würde die jetzige völlig verrückt erscheinen, selbst wenn wir in der Tat innehalten, um nachzudenken, müssen wir zugeben, dass wir verrückt erscheinen würden, weil es tief unten ist.
Heute werden die meisten Jobs nicht freiwillig von den Arbeitern gewählt, sondern sie zwingen ihn dazu, bestimmte Aufgaben zu erfüllen und sich anderen Menschen durch eine starke wirtschaftliche Erpressung und unaufhörliche Prozesse der mentalen Konditionierung unterzuordnen.
Auch die Wege der Studie werden von den Bedürfnissen des Arbeitsmarktes stark beeinflusst, weil innerhalb der kapitalistischen Gesellschaft der Zweck der Schule Studenten mit den kognitiven Tools ist erforderlich, um eine gesunde kritische Geist zu entwickeln, oder sie wachsen zu helfen und entwickeln, ihre authentischsten Leidenschaften, sondern Arbeiter fügsam und gehorsam am laufenden Band produzieren, bereit, die vermeintlichen Wahrheiten durch Macht verbreiten, zu glauben, und sich für 8-12 Stunden pro Tag freiwillig unterzuordnen, fleißig die Rollen nützlich, um die Hauptstadt, ohne Beanstandung durchführen, noch haben revolutionäre Ansprüche .
Leider heute jedoch das sozioökonomische kulturelle System verfolgt keine Freiheit oder Glück oder Wohlbefinden der Menschen, aber es ist so ausgerichtet, die Gier nach Macht und Profit der Mitglieder einer Minderheit zu befriedigen.
Das System benötigt Personen, die bereit sind, 8-12 Stunden am Tag zu versklaven, von hartgesottenen Konsumenten, die sich modisch und müde, abgelenkt und schläfrig vor dem Fernseher verkleiden.
Das System braucht Gehirne, die nicht in kritischem Denken geschult sind, die an die religiösen, wirtschaftlichen und politischen Dogmen glauben, die notwendig sind, um die Ziele der Eliten zu erreichen.
Das System braucht Menschen, die fügsam, gehorsam und unfähig sind, zu rebellieren, die zur Wahl gehen und die Macht des Staates gegen sie einsetzen.
Das System hat eine Reihe von Werten verbreitet und eine stereotype Existenz basierend auf den Bedürfnissen des Profits inszeniert, was nahe legt, die Ungerechtigkeit der Ausbeutung des Menschen auf dem Menschen und die soziale Spaltung zu tolerieren, was wiederum einen vermeidbaren Hyperverbrauch verursacht hat zu einer erheblichen Zunahme der Umweltverschmutzung geführt und die Menschheit zu einem Hyperjob verurteilt.
Die Legitimation von Akkumulationsprozessen streut die Gesellschaft. Individuen werden basierend auf ihrem Einkommen oder ihrer sozialen Rolle in Klassen eingeteilt.
Es gibt Menschen, die vergleichbar Wohlergehen und Reichtum teilen, aber die Ausgebeuteten und die Ausbeuter, Sklaven und Sklavenhaltern, Parasiten und Arbeiter, reich und arm, Beschäftigte und Arbeitslose ...
Durch die Verfolgung von Profit hat sich eine Art sozialer Wahnsinn materialisiert. Um ein solches Schicksal zu akzeptieren, müssen die Menschen überzeugt sein, dass alles "normal" ist.
Zu diesem Zweck untergräbt das System den Geist durch Erziehung und Propaganda, lenkt und desorientiert, indem es auch durch entfremdende und allumfassende Arbeit am Denken gehindert wird.
Menschen könnten, dass die Normalität des Egoismus und das Streben nach Profit zu überwinden beginnen ein soziales System, in der „normalen“ bedeutet, bauen zusammenarbeiten, frei zu sein, ihre Einzigartigkeit zum Ausdruck bringen, ohne Konditionierungen und falsche Bedürfnisse, die Individuen reduzieren einfache Sklaven, die den Bedürfnissen des Wirtschaftssystems und einer ausbeuterischen und parasitären Elite dienen.
Noch bevor es sich um eine individuelle Frage handelt, nimmt das Scheitern, zumindest in einigen Ländern, die sich am Rande der Geschichte bewegen, die tödlichen Konturen einer kollektiven Plage an, eines erblichen Erbes, das der Seele eines ganzen Volkes eingeprägt ist.
Der Weg zur Wiedergeburt der Menschheit geht durch die Ablehnung der Normalität.
Ich verstehe es kaum,
der Ursprung von diesem
sehr starker Wind, Hurrikan.
Das Leiden der Geister von Männern und Frauen
und Kinder
ohne Gerechtigkeit seit Anbeginn der Zeit
für das Licht, das alles beinhaltet
durchdrungen vom Schatten
zu Unrecht getötet oder Selbstmord begangen
verrückt geworden, eingesperrt, abgesondert
gefoltert, hingerichtet. Aber im Namen von was?
Ich höre ihren Schmerzensschrei
kraftvoll,
das ist mein und dein Schmerz
das macht uns schuldig und taub,
für Feigheit und als Zombie
überleben wieder unter Zombies
um zu überleben, indem man verliert
langsam der Wille, diese Energie
wieder absorbiert, von undefinierbaren Entitäten.
Das Herz ist tot,
meine Stimme kann nicht
verrate meine Enttäuschung nicht
ohne zu weinen.
Es ist nicht nur das Versagen von heute
es ist das Scheitern eines Lebens
eifrig zu entkommen,
aber mit der Schlinge verbunden
einer Nicht-Resignation
das geht nie aus.
Die Momente des Friedens
Energieverbreitung
und Unwohlsein,
zwischen denen, die nicht verstehen
In diesen Worten
In diesem Unterschlupf
für den Komfort des Lebens,
die Kraft des Lichts.

Ελπίδα και Αγάπη-Ελπίδα και Αγάπη.
Για να σας υποδεχτεί με συμπάθεια, πρέπει να έχετε μια φιλόξενη καρδιά, ανοιχτή, ταπεινή, σοφή, μη κρίσιμη ...
Εκείνοι που σας συναντούν πρέπει να είναι σε θέση να νιώσουν πρώτα, όλη τη συμπάθειά σας, τη ζεστασιά σας, τη διαθεσιμότητά σας ...
Έχετε σκεφτεί ποτέ την έννοια της ομαλότητας; Τι σημαίνει να είσαι "κανονικός"; Γιατί οι άνθρωποι ζουν σύμφωνα με ένα συγκεκριμένο είδος κανονικότητας και όχι άλλο;
Είστε πραγματικά αυτός που επιλέγει πώς να περάσετε τον πολύτιμο χρόνο σας; Έχει νόημα να ζούμε έτσι; Είναι ευτυχισμένοι οι άνθρωποι;
Η κανονικότητα δεν είναι μια περιστασιακή κατάσταση αλλά μια αντανάκλαση των αναγκών του συστήματος στο οποίο ένα άτομο βιώνει την ύπαρξή του.
Σε έναν κόσμο όπου υπερισχύει το δόγμα της νεοφιλελεύθερης διδασκαλίας, ό, τι είναι χρήσιμο για το κεφάλαιο είναι "φυσιολογικό".
Η κοινωνία στην οποία ζούμε, με τους κανόνες και τις πρακτικές της, φαίνεται κανονική για μας επειδή έχουμε μεγαλώσει μέσα σε αυτήν.
Αλλά αν είχαμε την ευκαιρία να εξελιχθούν σε άλλη εταιρεία, η τρέχουσα φαίνεται εντελώς τρελό, ακόμη και αν στην πραγματικότητα, να σταθούμε και να σκεφτούμε, πρέπει να παραδεχτούμε ότι θα δούμε ανόητο, γιατί είναι στο κάτω μέρος.
Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της απασχόλησης δεν επιλέγεται από εθελοντικά εργαζόμενους, αλλά είναι το σύστημα που σας αναγκάζει να εκτελέσει ορισμένα καθήκοντα και να υποτάξει προς άλλα ανθρώπινα όντα, με τη βοήθεια ενός ισχυρού οικονομικού εκβιασμού και αδιάκοπη διαδικασίες ψυχική προετοιμασία.
Ακόμη και οι διαδρομές των σπουδών επηρεάζεται έντονα από τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, καθώς στο πλαίσιο της καπιταλιστικής κοινωνίας ο σκοπός του σχολείου είναι να παρέχει στους φοιτητές με τα γνωστικά εργαλεία που απαιτούνται για την ανάπτυξη ενός υγιούς κριτικό πνεύμα, ή για να τους βοηθήσει να μεγαλώσουν και να αναπτυχθούν πιο αυθεντικά τα πάθη τους, αλλά και να βγάλεις εργαζομένων υπάκουο και υπάκουος, πρόθυμοι να πιστεύουν τα υποτιθέμενα αλήθειες εξαπλωθεί από την εξουσία, και να υποτάξει τον εαυτό τους εθελοντικά για 8-12 ώρες την ημέρα, επιμελώς την εκτέλεση των ρόλων χρήσιμο στην πρωτεύουσα, χωρίς παράπονο, ούτε έχουν επαναστατικό αξιώσεις .
Δυστυχώς, όμως, σήμερα το κοινωνικο-οικονομικό-πολιτισμικό σύστημα δεν επιδιώκει την ελευθερία ή την ευτυχία ή την ευημερία των ανθρώπων, αλλά προσανατολίζεται να ικανοποιήσει τη δίψα για εξουσία και το κέρδος των μελών της μειονότητας.
Το σύστημα χρειάζεται από άτομα που είναι πρόθυμα να schiavizzarsi για 8-12 ώρες την ημέρα, μανιώδεις καταναλωτές που φορούν μοντέρνα και κουρασμένος μυαλό, έξαλλος και υπνηλία μπροστά από την τηλεόραση.
Το σύστημα δεν χρειάζεται το μυαλό εκπαιδευτεί στην κριτική σκέψη, που πιστεύουν σε θρησκευτικά δόγματα, πολιτικές και οικονομικές, που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων των ελίτ.
Το σύστημα χρειάζεται ατόμων υπάκουο, υπάκουος και δεν μπορούν να επαναστατήσουν, που πηγαίνουν στις κάλπες που θα χρησιμοποιήσουν τη δύναμη του κράτους εναντίον τους.
Το σύστημα έχει εκδώσει ένα σύνολο αξιών και ανέβασε την ύπαρξη στερεότυπων με βάση τις ανάγκες των κερδών, γεγονός που υποδηλώνει να ανέχεται την αδικία της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και το κοινωνικό χάσμα, προκαλώντας μπορούσε να αποφευχθεί υπερ-κατανάλωση, η οποία με τη σειρά της έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της περιβαλλοντικής ρύπανσης, καθώς και στην καταδίκη της ανθρωπότητας σε υπερβολική εργασία.
Η νομιμοποίηση των διαδικασιών συσσώρευσης στρώνει την κοινωνία. Τα άτομα χωρίζονται σε κατηγορίες, με βάση το εισόδημα ή τον κοινωνικό τους ρόλο.
Υπάρχουν ανθρώπινα όντα που μοιράζονται από κοινού την ευημερία και τον πλούτο, αλλά η εκμετάλλευση και οι εκμεταλλευτές, οι δούλοι και οι ιδιοκτήτες σκλάβων, τα παράσιτα και τους εργαζόμενους, πλούσιους και φτωχούς, εργαζόμενους και ανέργους ...
Λόγω της επιδίωξης κέρδους, ένα είδος κοινωνικής τρέλας έχει υλοποιηθεί. Και έτσι, για να δεχτούμε ένα τέτοιο πεπρωμένο, οι άνθρωποι πρέπει να είναι πεπεισμένοι ότι όλα είναι "κανονικά".
Για το σκοπό αυτό το σύστημα υπονομεύει τα μυαλά με την εκπαίδευση και την προπαγάνδα, αποσπά και συγχέει την πρόληψη της σκέψης, ακόμα και με τη βοήθεια μιας αθροιστικής και να αποξενώσει το έργο.
Ξεπερνώντας ότι η κανονικότητα του εγωισμού και την επιδίωξη του κέρδους, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να αρχίσουν να συνεργάζονται για να οικοδομήσουμε ένα κοινωνικό σύστημα στο οποίο «κανονική» σημαίνει ότι είναι ελεύθεροι να εκφράσουν τη μοναδικότητά τους, χωρίς conditionings και ψεύτικες ανάγκες, που μειώνουν τα άτομα να απλούς σκλάβους που εξυπηρετούν τις ανάγκες του οικονομικού συστήματος και μια εκμεταλλευτική και παρασιτική ελίτ.
Ακόμη και προτού εξεταστεί ατομικά, η αποτυχία, τουλάχιστον σε ορισμένες χώρες που σέρνουν στα περίχωρα της ιστορίας, αναλαμβάνει τα θανατηφόρα περιγράμματα μιας συλλογικής πανούκλας, μιας κληρονομικής κληρονομιάς που αποτυπώνεται στην ψυχή ολόκληρου του λαού.
Ο δρόμος προς την αναγέννηση της ανθρωπότητας περνά μέσα από την απόρριψη της κανονικότητας.
Μόλις καταλαβαίνω,
την προέλευση αυτού
πολύ ισχυρός άνεμος, τυφώνας.
Ο πόνος των πνευμάτων των ανδρών και των γυναικών
και τα παιδιά
χωρίς δικαιοσύνη από την αυγή του χρόνου
για το φως που περιλαμβάνει τα πάντα
διάσπαρτα με τη σκιά
άδικα σκότωσε ή αυτοκτόνησε
τρελός, κλειδωμένος, διαχωρισμένος
βασανίστηκε, εκτελέστηκε. Αλλά στο όνομα του τι;
Ακούω την κραυγή τους από τον πόνο
ισχυρό,
αυτό είναι ο μου και ο πόνος σου
που μας κάνει ένοχους και κωφούς,
για δειλία και ως ζόμπι
επιβιώσει ξανά ανάμεσα στα ζόμπι
να επιβιώσουν χάνοντας
αργά τη θέληση, αυτή την ενέργεια
απορροφηθεί και πάλι από αόριστες οντότητες.
Η καρδιά είναι νεκρή,
η φωνή μου δεν μπορεί
Μην προδώσετε την απογοήτευσή μου
χωρίς κλάμα.
Δεν είναι μόνο η αποτυχία του σήμερα
είναι η αποτυχία μιας ζωής
πρόθυμοι να ξεφύγουν,
αλλά συνδέεται με τη θηλιά
μη παραίτησης
που ποτέ δεν σβήνει.
Οι στιγμές της ειρήνης
εξάπλωση της ενέργειας
και αίσθημα κακουχίας,
μεταξύ εκείνων που δεν καταλαβαίνουν
Με αυτά τα λόγια,
Σε αυτό το καταφύγιο
για την άνεση της ζωής,
τη δύναμη του φωτός.

תקווה ואהבה - תקווה ואהבה.
כדי לקבל בברכה עם אהדה, אתה חייב להיות מסבירת לב, פתוח, צנוע, חכם, לא שיפוטית ...
מי שפוגש אותך חייב להיות מסוגל להרגיש ראשון, כל האהדה שלך, החום שלך, הזמינות שלך ...
האם אי פעם חשבת על מושג הנורמליות? מה זה אומר להיות "נורמלי"? מדוע אנשים חיים לפי סוג מסוים של נורמליות ולא אחרת?
האם אתה באמת מי הוא בוחר איך לבלות את הזמן היקר שלך? האם זה הגיוני לחיות כך? האם בני האדם מאושרים?
הנורמליות איננה מצב מקרי, אלא השתקפות של הצרכים של המערכת שבה אדם חווה את קיומו.
בעולם שבו האמונה של הדוקטרינה הניאו-ליברלית שולטת, כל מה שמועיל להון הוא "נורמלי".
החברה שבה אנו חיים, עם הכללים שלה ואת נוהלי, נראה נורמלי לנו כי אנחנו גדלו בתוכו.
אבל אם היתה לנו הזדמנות לצמוח בחברה אחרת, זה היה נראה מטורף לגמרי, גם אם למעשה, עצר לחשוב, אנחנו חייבים להודות שאנחנו נראה מטורף כי זה עמוק למטה.
היום, רוב התעסוקה אינו נבחרו על ידי עובדים בהתנדבות, אבל זה המערכת אשר מכריחה אותך לבצע משימות מסוימות ולהכפיף כלפי בני אדם אחרים, באמצעות סחיטה כלכלית רבה עצמה בתהליכי מיזוג המנטלי הבלתי פוסקים.
אפילו נתיבי לימוד מושפעים במידה רבה על ידי הצרכים של שוק העבודה, כי בתוך החברה הקפיטליסטית המטרה של בית הספר היא להקנות לתלמידים את כלי הקוגניטיביים הדרושים כדי לפתח רוח ביקורתית בריאה, או כדי לעזור להם לגדול ולהתפתח האותנטיות ביותר התשוקות שלהם, אבל כדי מחבצה עובדים הצייתנים וממושמעים, מוכן להאמין האמיתות אמורות להתפשט על ידי כוח, ולהכפיף עצמם מרצון במשך 8-12 שעות ביום, בחריצות בביצוע התפקידים השימושיים לבירה, בלי תלונה, ולא מתיימר מהפכן .
למרבה הצער, עם זאת, היום המערכת הסוציו-כלכלי-תרבותי אינה רודפת חופש או אושר או רווחתם של בני האדם, אך היא מכוונת כדי לספק את תאוות כוח ורווח של חברי מיעוט.
המערכת זקוקה לאנשים מוכנים לשעבד 8-12 שעות ביום, של צרכנים קשוחים שמתלבשים באופנה ועייפות, מוסחת ומנומנמת מול הטלוויזיה.
המערכת זקוקה למוח שאינו מאומן בחשיבה ביקורתית, המאמינים בדוגמות הדתיות, הכלכליות והפוליטיות הדרושות להשגת מטרות האליטות.
המערכת זקוקה ליחידים שהם צייתנים, צייתנים וחסרי יכולת להתקומם, מי ילך להצביע שישתמש בכוח המדינה נגדם.
המערכת הוציאה סט של ערכים מבוימים קיומו שבלונות מבוססות על הצרכים של רווח, דבר המצביעה לסבול את העוול של ניצול של אדם בידי אדם הפער החברתי, גרימה-צריכת יתר מיותרת, אשר בתורו הובילה לעלייה ניכרת בזיהום סביבתי, כמו גם גינו את האנושות לתפקוד יתר.
הלגיטימציה של תהליכי הצבירה מרמזת את החברה. אנשים מחולקים לשיעורים, על בסיס ההכנסה שלהם או תפקיד חברתי.
אין בני אדם החולקים תנאים דומים של רווחה ועושר, אלא מנוצלים ומנצלים, עבדים ועבדים, טפילים ופועלים, עשירים ועניים, מועסקים ומובטלים ...
מתוך מטרה להשיג רווח, התרחש מעין טירוף חברתי. וכך, על מנת לקבל גורל כזה, בני האדם חייבים להיות משוכנעים שהכל "נורמלי".
לשם כך מערערת המערכת את המוחות באמצעות חינוך ותעמולה, הסחות דעת ומפריעות על ידי מניעת חשיבה, אפילו באמצעות עבודה מנוכרת ומקיפה.
התגברות כי הנורמליות של אנוכיות ואת החתירה לרווח, בני האדם יכלו להתחיל לשתף פעולה כדי לבנות מערכת חברתית שבה "רגילים" פירושו להיות חופשי לבטא את הייחודיות שלהם, בלי התניות וצרכים שווא, אשר לצמצם יחידים רק עבדים המשרתים את צרכיה של המערכת הכלכלית ואת האליטה הנצלנית והטפילה.
עוד לפני שאלה אישית, כשלון, לפחות בכמה מדינות שנסגרות לאורך פאתי ההיסטוריה, לוקח על עצמו את קווי המתים הקטלניים של מגיפה קולקטיבית, של מורשת תורשתית שהוטבעה על נפש של עם שלם.
הדרך לתחייתה של האנושות עוברת דחייה של הנורמליות.
אני בקושי מבין,
מקורו של זה
רוח חזקה מאוד, הוריקן.
סבלם של רוחות גברים ונשים
וילדים
ללא צדק מאז שחר הזמן
עבור האור שכולל הכל
מתערבבים בצל
ללא הצדקה, או התאבדות
השתגע, נעול, מבודד
עונו, הוצאו להורג. אבל בשם מה?
אני שומעת את זעקת הכאב שלהם
עצמה,
זה הכאב שלי
זה עושה אותנו אשמים וחירשים,
על פחדנות ועל זומבי
לשרוד שוב בין זומבים
כדי לשרוד על ידי לאבד
לאט הרצון, האנרגיה הזאת
שקוע שוב, מגופים בלתי מוגדרים.
הלב מת,
הקול שלי לא יכול
אל תבגוד באכזבה שלי
בלי לבכות.
זה לא רק כישלון של היום
זה כישלון החיים
להוט להימלט,
אבל קשור לולאה
של אי-התפטרות
זה אף פעם לא יוצא.
רגעי השלום
התפשטות אנרגיה
וחולשה,
בין אלה שאינם מבינים
במילים אלה,
במקלט הזה
עבור נוחות החיים,
את כוחו של האור.

الأمل والحب-الأمل والحب.
ولكي يكون موضع ترحيب مع تعاطف، يجب أن يكون لديك قلب الترحيب، مفتوحة، متواضعة، حكيمة، غير قضائية ...
أولئك الذين يلتقون بك يجب أن تكون قادرة على الشعور أولا، كل ما تبذلونه من التعاطف، ودفء الخاص بك، وتوافر الخاص بك ...
هل فكرت في مفهوم الحياة الطبيعية؟ ماذا يعني أن تكون "طبيعية"؟ لماذا يعيش الناس وفقا لنوع معين من الحياة الطبيعية وليس آخر؟
هل أنت حقا من الذي يختار كيفية قضاء وقتك الثمين؟ هل من المنطقي أن نعيش بهذه الطريقة؟ هل البشر سعداء؟
فالصحة ليست حالة عارضة ولكنها تعكس احتياجات النظام الذي يعاني فيه الفرد من وجوده.
في عالم تسود فيه عقيدة المذهب النيوليبرالي، كل ما هو مفيد لرأس المال هو "طبيعي".
إن المجتمع الذي نعيش فيه، بقواعده وممارساته، يبدو طبيعيا بالنسبة لنا لأننا نشأنا فيه.
ولكن إذا كان لدينا فرصة للنمو في مجتمع آخر، فإن التيار الحالي يبدو مجنونا تماما، حتى لو كان في الواقع، والتوقف عن التفكير، يجب أن نعترف بأننا سوف تبدو مجنونة لأنها عميقة.
اليوم، أكثر من العمل هو لم يختر العمال طوعا، ولكن هذا هو النظام الذي يفرض لك لأداء مهام معينة وإخضاع نحو غيرهم من البشر، عن طريق الابتزاز الاقتصادي القوي والعمليات المستمرة تكييف العقلية.
تتأثر حتى طرق الدراسة بشدة احتياجات سوق العمل، وذلك لأن في داخل مجتمع رأسمالي الغرض من المدرسة هو تزويد الطلاب بالأدوات المعرفية اللازمة لتطوير روح النقد صحية، أو لمساعدتهم على النمو والتطور عواطفهم الأكثر أصالة، ولكن التي تنتج العمال سهلة الانقياد والطاعة، على استعداد لتصديق الحقائق المفترض ينتشر عن طريق القوة، وإخضاع أنفسهم طوعا لمدة 8-12 ساعات يوميا، وأداء بجد الأدوار مفيدة للعاصمة، دون شكوى، وليس لديه طموحات ثورية .
غير أن من المؤسف أن النظام الاجتماعي - الاقتصادي - الثقافي اليوم لا يسعى إلى الحرية ولا إلى السعادة أو الرفاهية للبشر، ولكنه موجه نحو تلبية الرغبة في السلطة وأرباح أفراد الأقلية.
يحتاج النظام الأفراد الراغبين في الاستعباد لمدة 8-12 ساعة في اليوم، من المستهلكين تصلب الذين اللباس في الأزياء والعقبات متعب، يصرف والنعاس أمام التلفزيون.
يحتاج النظام إلى أدمغة غير مدربة في التفكير النقدي، الذين يؤمنون بالعقائد الدينية والاقتصادية والسياسية اللازمة لتحقيق أهداف النخب.
يحتاج النظام إلى الأفراد الذين هم متقاع، مطيعا وغير قادر على التمرد، الذين يذهبون للتصويت الذين سيستخدمون قوة الدولة ضدهم.
أصدرت نظام مجموعة من القيم ونظموا وجود نمطية على أساس احتياجات الأرباح، مما يدل على تحمل الظلم من استغلال الإنسان لأخيه الإنسان والانقسام الاجتماعي، مما تسبب في تجنبها فرط الاستهلاك، والذي بدوره قد أدى إلى زيادة كبيرة في التلوث البيئي، فضلا عن إدانة الإنسانية إلى فرط العمل.
إن إضفاء الشرعية على عمليات التراكم يصنف المجتمع. وينقسم الأفراد إلى فئات، استنادا إلى دخلهم أو دورهم الاجتماعي.
ولا يوجد بشر يتشاركون في ظروف مماثلة من الرفاهية والثروة، بل يستغلون ويستغلون، والعبيد والرقالة والطفيليات والعمال، الأغنياء والفقراء، والعاطلين عن العمل ...
وبفضل السعي لتحقيق الربح، تحقق نوع من الجنون الاجتماعي. ومن أجل قبول هذا المصير، يجب أن يقتنع البشر بأن كل شيء "طبيعي".
ولتحقيق هذه الغاية، يقوض النظام العقول من خلال التعليم والدعاية، ويشتت الانتباه ويؤدي إلى الإحباط عن طريق منع الفرد من التفكير، حتى عن طريق العمل المغربي والشامل.
وبغية التغلب على تلك الحالة المعتادة من الأنانية والسعي لتحقيق الربح، يمكن أن يبدأ البشر في التعاون من أجل بناء نظام اجتماعي تعني فيه "الحياة الطبيعية" حرية التعبير عن تفردهم، ولم تعد عقولهم وضروراتهم الزائفة، مما يقلل من الأفراد مجرد عبيد يخدمون احتياجات النظام الاقتصادي ونخبة استغلالية وطفيلية.
قبل أن مسألة فردية، والفشل، على الأقل في بعض البلدان التي تم سحب ضواحي التاريخ، يأخذ على ملامح جرح قاتل جماعي، من تركة موروثة محفورة في النفوس من شعب بأكمله.
إن الطريق إلى ولادة جديدة للبشرية يمر برفض الحياة الطبيعية.
أنا بالكاد أفهم،
أصل هذا
الرياح قوية جدا، إعصار.
معاناة أرواح الرجال والنساء
والأطفال
دون عدالة منذ بزوغ الفجر
للضوء الذي يتضمن كل شيء
إنتيربينيتراتد، ب، ال التعريف، شادو
أو قتلوا ظلما، أو انتحروا
ذهب مجنون، مقفل، فصل
تعذيب، أعدم. ولكن باسم ما؟
أسمع صراخهم من الألم
قوية،
هذا هو بلدي وألمك
الذي يجعلنا مذنبين وصم،
ل الجبن و غيبوبة
البقاء على قيد الحياة مرة أخرى بين الكسالى
البقاء على قيد الحياة عن طريق فقدان
ببطء الإرادة، وهذه الطاقة
مرة أخرى تمتص، من كيانات لا يمكن تحديدها.
القلب ميت،
صوتي لا يمكن
لا خيانة خيبة أمل بلدي
دون البكاء.
إنه ليس مجرد فشل اليوم
هو فشل الحياة
حريصة على الفرار،
ولكن ترتبط الخناق
من عدم الاستقالة
التي لا يخرج.
لحظات السلام
انتشار الطاقة
والشعور بالضيق،
بين أولئك الذين لا يفهمون
في هذه الكلمات،
في هذا المأوى
لراحة الحياة،
قوة الضوء.