7. feb, 2018

Vivere l'amore-Live the love

DAL MONDO "SOSPETTO" AL DESTINO COMUNE.
"Divenuta adulta, l'umanità ha nuovi bisogni, aspirazioni più vaste,
più elevate... non trova più, nello stato delle cose, le soddisfazioni
legittime alle quali si sente chiamata ... Il presente è troppo effimero:
sente che il suo destino è più vasto, e che la vita corporale è troppo
ristretta per racchiuderla interamente; ecco perché affonda lo sguardo
nel passato e nell'avvenire, per scoprirvi il mistero della sua esistenza."
"Il mondo non può soddisfare l' Uomo Tragico. I valori assoluti non
possono realizzarsi in esso. Così egli non può amare veramente
niente nel mondo, né si interessa di nulla, sul serio, che sia di questo
mondo,ma sente un vivo desiderio della trascendenza e soffre per
l'incompletezza del reale."
"Le cose di quaggiù sono esseri delle apparenze, cose che mentono,
fallaci e soggette a mutamento"...."La materia, il corpo sono la
punitiva dimora dell'anima, l'espressione della sua costrizione nel
mondo in cui essa giace come addormentata, ottenebrata, quasi
dimentica della sua divina origine"..." La scintilla straniera del
pneuma(l'istante della conoscenza) consente di penetrare il gioco
della materia che il demiurgo ha soggiogato alla legge
dell'heimarmene."..."La salvezza è quella grazia che il Dio nascosto
accorda solo a chi ha saputo scorgere in se stesso la scintilla
divina"... "La solitudine è l'esperienza del limite, limite di questo
corpo,limite di questo mondo.
Dalla nascita alla morte rimanere bambini dentro,
conservare la purezza e la libertà di un bimbo.
Tenere conto della realtà morale ma non esserne vittima.
Diventare consapevoli e testimoni di se stessi, non legarsi alle azioni.
Adolescente-adulto-anziano sono termini da tenere in considerazione, ma non scompariamo in essi, rimaniamo vivi, senza età.
La realtà condivisa va utilizzata come mezzo, non scomparire nelle credenze.
Si può dormire ad occhi aperti, molto lo fanno e non ne sono consapevoli, svegliamoci.
Sogni d'amore infranti ad altra storia donarono il sorriso tra una chiacchiera fumante delusione ed un bambino che ancora gioca, noi che accogliemmo l'unica sua ombra perduta ormai nelle dimensioni della memoria...
E non esiste condizione che possa sminuire candido lo spirito rimasto incatenato alle intemperie di pensieri cupi che riflettono silenzi tra gli sguardi
un tempo smarriti dallo sgomento...
Cavaliere per Sempre....
Se l'amore avesse un volto, io tra mille riconoscerei le sue sembianze...
AMore=Dama...
che dal monte dei desideri invitaste le mie gesta a più nobili consigli
io partii...e per render omaggio all'est in ogni conquista, al sol nascente
m'inginocchiai...
poscia mi accorsi di cotanta pochezza che la ricchezza unica e sola
al mio animo mancava...
lasciata ogni velleità di successi ed onore,solo al raggiunger il cuor suo
io votai la mia vita.
Peregrino tra i miserabili bevvi sul percorso alle fonti del mal consiglio,
ma non scordai il coraggio e tornai da Lei...
unica meravigliosa stella, musa delle mie notti insonni.
Col segreto in cuor ben custodito l'amor mio sarà eterno,
non avrà a patir mai l'acerrimo nemico...il passar inesorabile del tempo.
Come una forza scura.
Suonano nella stanza,le note della mia anima ,
al centro della stanza,sul pianoforte ,
soltanto una candela,
che scuote la debole fiamma,ad ogni vibrazione armonica.
Devo suonare,e mentre esce la nuova melodia
dal cuore nascosto dello strumento eterno,
ti sento,anima mia,palpitare nel mio petto…
una nuova sinfonia , scuote adesso la mia anima...
e il sogno continua...
Anima mia chiudi gli occhi piano piano...
abbandonati come nell'arco delle mie braccia...
Vita Respira i Sogni nel Mio Cuore.
Le ombre della notte io amo,
la coperta di stelle io adoro,
nel cuore e nella mente io ho
sensazione sconvolgente nella mia anima,
sono come pietra liscia che
l'acqua accarezza ogni istante
io vivo nel cuore del lupo,
nel vento che vibra tra le foglie,
nella piuma dell'aquila che
libera vola sulle rupi impervie e selvagge,
io sono l'acqua impetuosa
e travolgente di un torrente di montagna,
le gocce incessanti di pioggia autunnali,
come la grossa nuvola grigia che
veloce fugge nell'alto del cielo,
come la melodiosa voce della terra,
che vibra nella foresta, tra i monti,
varca gli oceani, nelle onde alte
che travolgono ogni cosa,
nessuno può amare il mio spirito,
solo il lupo, nell'ombra e nel silenzio.
FROM THE WORLD "SUSPECT" TO THE COMMON DESTINY
"As an adult, humanity has new needs, broader aspirations,
higher ... no longer finds satisfaction in the state of affairs
legitimate to which one feels called ... The present is too ephemeral:
he feels his destiny is broader, and that corporal life is too much
restricted to enclose it entirely; that's why he sinks his gaze
in the past and in the future, to discover the mystery of his
existence."
"The world can not satisfy the Tragic Man, absolute values ​​do not
they can be realized in it. Thus he can not truly love
nothing in the world, nor is he interested in anything, seriously, about it
world, but feels a keen desire for transcendence and suffers for
the incompleteness of the real. "
"The things of here are beings of appearances, things that lie,
fallacious and subject to change "...." The matter, the body is the
punitive dwelling of the soul, the expression of its constriction in
world in which it lies asleep, darkened, almost
forgets its divine origin "..." The foreign spark of the
pneuma (the instant of knowledge) allows you to penetrate the game
of matter that the demiurge has subjugated to the law
dell'armarmene. "..." Salvation is that grace that the hidden God
accord only to those who have known the spark in themselves
divine "..." Loneliness is the experience of the limit, limit of this
body, limit of this world.
From birth to death remain children inside,
preserve the purity and freedom of a child.
Take into account moral reality but not be a victim.
Becoming aware of and witnessing to oneself, not bind to actions.
Adolescent-adult-elderly are terms to be taken into account, but we do not disappear in them, we remain alive, ageless.
The shared reality should be used as a means, not to disappear in beliefs.
You can sleep with your eyes open, a lot they do and they are not aware of it, wake up.
Love dreams broken to another story gave the smile between a chattering steaming disappointment and a child who still plays, we who accepted his only shadow now lost in the dimensions of memory ...
And there is no condition that can diminish the spirit remained chained to the weather of gloomy thoughts that reflect silences between the looks
once lost in dismay ...
Knight forever ...
If love had a face, I would recognize its appearance in a thousand ...
Lady...
that from the mountain of desires you invited my deeds to more noble advice
I left ... and to pay tribute to the East in every conquest, to the rising sun
I knelt ...
then I realized that I was so small that the only and unique wealth
my soul was missing ...
left all ambitions of success and honor, only to reach his heart
I voted my life.
Peregrino among the miserable drank on the path to the sources of bad advice,
but I did not forget the courage and returned to her ...
unique wonderful star, muse of my sleepless nights.
With my heart's secret, my love will be eternal,
he will never suffer from his bitter enemy ... the inexorable passing of time.
Like a dark force.
Sound in the room, the notes of my soul,
in the middle of the room, on the piano,
just a candle,
that shakes the weak flame, with every harmonic vibration.
I have to play, and while the new melody comes out
from the hidden heart of the eternal instrument,
I feel you, my soul, palpitate in my chest ...
a new symphony, shake my soul now ...
and the dream continues ...
My soul close your eyes slowly ...
abandoned as in the arc of my arms ...
Life Breathe the Dreams in My Heart.
The shadows of the night I love,
the blanket of stars I adore,
I have in my heart and mind
feeling shocking in my soul,
they are like smooth stone
the water caresses every moment
I live in the heart of the wolf,
in the wind that vibrates among the leaves,
in the feather of the eagle that
free flies on wild and impervious cliffs,
I am the impetuous water
and overwhelming of a mountain stream,
the incessant drops of autumn rain,
like the big gray cloud that
fast flees to the top of the sky,
like the melodious voice of the earth,
that vibrates in the forest, in the mountains,
cross the oceans, in the high waves
that overwhelm everything,
nobody can love my spirit,
only the wolf, in the shadows and in the silence.
DEL MUNDO "SOSPECHOSO" AL DESTINO COMÚN.
"Como adulto, la humanidad tiene nuevas necesidades, aspiraciones más amplias,
más alto ... ya no encuentra satisfacción en el estado de las cosas
legítimo a lo que uno se siente llamado ... El presente es demasiado efímero:
siente que su destino es más amplio, y que la vida corporal es demasiado
restringido a encerrarlo por completo; es por eso que él hunde su mirada
en el pasado y en el futuro, para descubrir el misterio de su existencia ".
"El mundo no puede satisfacer al Hombre Trágico, los valores absolutos no
se pueden realizar en ella. Por lo tanto, él no puede amar de verdad
nada en el mundo, ni está interesado en nada, en serio, al respecto
mundo, pero siente un gran deseo de trascendencia y sufre por
lo incompleto de lo real ".
"Las cosas de aquí son seres de apariencias, cosas que mienten,
falaz y sujeto a cambios "...." La materia, el cuerpo es el
vivienda punitiva del alma, la expresión de su constricción en
mundo en el que yace dormido, oscurecido, casi
olvida su origen divino "..." La chispa extranjera de la
pneuma (el instante del conocimiento) te permite penetrar en el juego
de la materia que el demiurgo ha subyugado a la ley
dell'armarmene. "..." La salvación es esa gracia que el Dios oculto
concordar solo con aquellos que han conocido la chispa en sí mismos
divino "..." La soledad es la experiencia del límite, el límite de esto
cuerpo, límite de este mundo.
Desde el nacimiento hasta la muerte permanecen los niños dentro,
preservar la pureza y la libertad de un niño.
Tenga en cuenta la realidad moral pero no sea una víctima.
Tomar conciencia y atestiguar a uno mismo, no vincularse a las acciones.
Adolescentes-adultos-ancianos son términos que se deben tener en cuenta, pero no desaparecen en ellos, seguimos vivos, sin edad.
La realidad compartida debe usarse como un medio, no para desaparecer en las creencias.
Puedes dormir con los ojos abiertos, mucho de lo que hacen y no lo saben, despierta.
Los sueños de amor rotos a otra historia dieron la sonrisa entre una charlatanería humeante y un niño que todavía juega, nosotros que saludamos la única sombra perdida en las dimensiones de la memoria ...
Y no hay ninguna condición que pueda disminuir el espíritu permaneció encadenado al clima de pensamientos sombríos que reflejan silencios entre las miradas
una vez perdido en consternación ...
Caballero por siempre ...
Si el amor tuviera una cara, reconocería su apariencia en mil ...
Amor = Dama ...
que desde la montaña de los deseos invitaste mis obras a consejos más nobles
Me fui ... y rendir homenaje al Este en cada conquista, al sol naciente
Me arrodillé ...
entonces me di cuenta de que era tan pequeño que la riqueza única y única
mi alma había desaparecido ...
dejó todas las ambiciones de éxito y honor, solo para llegar a su corazón
Yo voté mi vida.
Peregrino entre los miserables bebió en el camino a las fuentes del mal consejo,
pero no me olvidé de la valentía y volví a ella ...
única estrella maravillosa, musa de mis noches sin dormir.
Con el secreto de mi corazón, mi amor será eterno,
nunca sufrirá de su enemigo acérrimo ... el inexorable paso del tiempo.
Como una fuerza oscura.
Sonido en la habitación, las notas de mi alma,
en el medio de la habitación, en el piano,
solo una vela,
eso sacude la flama débil, con cada vibración armónica.
Tengo que jugar, y mientras sale la nueva melodía
desde el corazón oculto del instrumento eterno,
Te siento, alma mía, palpitar en mi pecho ...
una nueva sinfonía, sacude mi alma ahora ...
y el sueño continúa ...
Mi alma cierra tus ojos lentamente ...
abandonado como en el arco de mis brazos ...
La vida respira los sueños en mi corazón.
Las sombras de la noche que amo,
la manta de estrellas que adoro,
Tengo en mi corazón y mente
sintiéndome impactante en mi alma,
son como piedra lisa
el agua acaricia cada momento
Vivo en el corazón del lobo,
en el viento que vibra entre las hojas,
en la pluma del águila que
moscas libres en acantilados salvajes e impermeables,
Yo soy el agua impetuosa
y abrumador de un arroyo de montaña,
las incesantes gotas de la lluvia otoñal,
como la gran nube gris que
huye rápido a la cima del cielo,
como la voz melodiosa de la tierra,
que vibra en el bosque, en las montañas,
cruzar los océanos, en las altas olas
eso abruma todo,
nadie puede amar mi espíritu,
solo el lobo, en las sombras y en el silencio.
VON DER WELT "VERDÄCHTIG" ZUM GEMEINSAMEN DESTINY.
"Als Erwachsener hat die Menschheit neue Bedürfnisse, breitere Bestrebungen,
höher ... findet nicht mehr Befriedigung in der Sachlage
legitim, zu dem man sich berufen fühlt ... Die Gegenwart ist zu ephemer:
er fühlt sein Schicksal ist breiter, und das körperliche Leben ist zu viel
eingeschränkt, um es vollständig zu umfassen; deshalb versenkt er seinen Blick
in der Vergangenheit und in der Zukunft, um das Geheimnis seiner Existenz zu entdecken. "
"Die Welt kann den Tragischen Menschen nicht befriedigen, absolute Werte nicht
Sie können darin verwirklicht werden. So kann er nicht wirklich lieben
nichts auf der Welt, noch interessiert er sich ernsthaft für etwas
Welt, aber fühlt ein scharfes Verlangen nach Transzendenz und leidet dafür
die Unvollständigkeit des Realen. "
"Die Dinge von hier sind Wesen des Scheins, Dinge, die lügen,
trügerisch und veränderbar "...." Die Sache, der Körper ist der
Strafende Behausung der Seele, der Ausdruck ihrer Verengung in
Welt, in der es schläft, verdunkelt, fast
vergisst seinen göttlichen Ursprung "..." Der fremde Funke des
Pneuma (der Moment des Wissens) ermöglicht es Ihnen, das Spiel zu durchdringen
von Materie, die der Demiurg dem Gesetz unterworfen hat
dell'armarmene. "... Erlösung ist die Gnade, die der verborgene Gott ist
nur denen zustimmen, die den Funken in sich selbst erkannt haben
göttliches "..." Einsamkeit ist die Erfahrung der Grenze, Grenze davon
Körper, Grenze dieser Welt.
Von der Geburt bis zum Tod bleiben Kinder drinnen,
bewahren Sie die Reinheit und Freiheit eines Kindes.
Berücksichtigen Sie die moralische Realität, aber seien Sie kein Opfer.
Sich selbst bewusst werden und Zeuge sein, nicht an Handlungen binden.
Jugendliche - Erwachsene - Ältere sind Begriffe, die berücksichtigt werden müssen, aber wir verschwinden nicht in ihnen, wir bleiben am Leben, alterslos.
Die geteilte Realität sollte als Mittel benutzt werden, um nicht in Überzeugungen zu verschwinden.
Sie können mit offenen Augen schlafen, viel tun sie und sie sind sich dessen nicht bewusst, wachen Sie auf.
Liebesträume, gebrochen auf eine andere Geschichte, gaben das Lächeln zwischen einer plappernden, dampfenden Enttäuschung und einem Kind, das immer noch spielt, wir, die den einzigen verlorenen Schatten in den Dimensionen der Erinnerung begrüßten ...
Und es gibt keine Bedingung, die den Geist verringern könnte, der an das Wetter der düsteren Gedanken angekettet ist, die Stille zwischen den Blicken reflektieren
einmal in Bestürzung verloren ...
Ritter für immer ...
Wenn Liebe ein Gesicht hätte, würde ich ihre Erscheinung in tausend erkennen ...
Liebe = Dama ...
dass du vom Berg der Wünsche meine Taten zu edleren Ratschlägen eingeladen hast
Ich ging ... und um dem Osten bei jeder Eroberung, der aufgehenden Sonne, Tribut zu zollen
Ich kniete ...
dann realisierte ich, dass ich so klein war, dass der einzige und einzigartige Reichtum
meine Seele fehlte ...
ließ alle Ehrgeiz des Erfolges und der Ehre, nur um sein Herz zu erreichen
Ich habe mein Leben gewählt.
Peregrino unter den Elenden trank auf dem Weg zu den Quellen schlechter Ratschläge,
aber ich habe den Mut nicht vergessen und bin zu ihr zurückgekehrt ...
einzigartiger wunderbarer Stern, Muse meiner schlaflosen Nächte.
Mit meinem Herzen Geheimnis wird meine Liebe ewig sein,
er wird nie unter seinem bitteren Feind leiden ... dem unaufhaltsamen Vergehen der Zeit.
Wie eine dunkle Kraft.
Sound im Raum, die Noten meiner Seele,
in der Mitte des Raumes, auf dem Klavier,
nur eine Kerze,
das schüttelt die schwache Flamme mit jeder harmonischen Schwingung.
Ich muss spielen, und während die neue Melodie herauskommt
aus dem verborgenen Herzen des ewigen Instruments,
Ich fühle dich, meine Seele, in meiner Brust ertönen ...
eine neue Symphonie, schüttle jetzt meine Seele ...
und der Traum geht weiter ...
Meine Seele schließe deine Augen langsam ...
verlassen wie im Bogen meiner Arme ...
Leben Atme die Träume in meinem Herzen.
Die Schatten der Nacht, die ich liebe,
die Decke von Sternen, die ich verehre,
Ich habe in meinem Herzen und Verstand
schockierend in meiner Seele fühlen,
sie sind wie ein glatter Stein
das Wasser streichelt jeden Moment
Ich lebe im Herzen des Wolfes,
im Wind, der zwischen den Blättern schwingt,
in der Feder des Adlers
frei fliegt auf wilde und undurchdringliche Klippen,
Ich bin das ungestüme Wasser
und überwältigend von einem Gebirgsbach,
die unaufhörlichen Tropfen des Herbstregens,
wie die große graue Wolke
schnell flieht an die Spitze des Himmels,
wie die melodische Stimme der Erde,
das vibriert im Wald, in den Bergen,
überquere die Ozeane, in den hohen Wellen
die alles überwältigen,
niemand kann meinen Geist lieben,
nur der Wolf, in den Schatten und in der Stille.
ИЗ МИРА «ПОДОЗРЕВАЕТ» К ОБЩЕЙ СУДЬБЕ.
«Как взрослый человечество имеет новые потребности, более широкие устремления,
выше ... больше не находит удовлетворения в состоянии дел
легитимный, на который вы чувствуете себя названным ... Настоящее слишком эфемерное:
он чувствует, что его судьба шире, и что телесная жизнь слишком велика
ограничить его полностью; вот почему он опускает взгляд
в прошлом и в будущем, открыть тайну своего существования ».
«Мир не может удовлетворить Трагического человека, абсолютные ценности не
они могут быть реализованы в нем. Таким образом, он не может по-настоящему любить
ничего в мире, и он не заинтересован ни в чем, серьезно, об этом
мира, но испытывает сильное стремление к трансцендентности и страдает
незавершенность реального ».
«Здесь присутствуют существа явлений, вещи, которые лежат,
ошибочным и подверженным изменениям »....« Дело, тело - это
карательное жилище души, выражение его сужения в
мир, в котором он спит, затемнен, почти
забывает о своем божественном происхождении »...« Иностранная искра
pneuma (мгновение знания) позволяет вам проникнуть в игру
вопроса, который демиург подчинил закону
dell'armarmene. "...« Спасение - это благодать, что скрытый Бог
согласитесь только с теми, кто знал искру в себе
божественное "..." Одиночество - это опыт предела, предел этого
тело, предел этого мира.
От рождения до смерти остаются дети внутри,
сохранить чистоту и свободу ребенка.
Учитывайте моральную реальность, но не жертву.
Осознавая себя и наблюдая за собой, не связывайтесь с действиями.
Подростки - взрослые - пожилые - это условия, которые нужно учитывать, но мы не исчезаем в них, мы остаемся живыми, нестареющими.
Общая реальность должна использоваться как средство, а не исчезнуть в убеждениях.
Вы можете спать с открытыми глазами, много они делают, и они не знают об этом, просыпаются.
Любовные мечты, срываемые с другой, дали улыбку между болтливым разочарованием и ребенком, который все еще играет, мы, которые приветствовали единственную тень, потерянную в размерах памяти ...
И нет никакого условия, которое могло бы уменьшить дух, оставшийся прикованным к погоде мрачных мыслей, которые отражают молчание между взглядами
однажды потерянный в смятении ...
Рыцарь навсегда ...
Если бы у любви было лицо, я бы узнал ее появление в тысячу ...
Любовь = Dama ...
что с горы желаний вы пригласили мои дела к более благородным советам
Я ушел ... и воздать должное Востоку в каждом завоевании, восходящем солнце
Я встал на колени ...
тогда я понял, что я такой маленький, что единственное и уникальное богатство
моей души не хватало ...
оставил все амбиции успеха и чести, только чтобы достичь своего сердца
Я проголосовал за свою жизнь.
Перегрино среди несчастных выпил на пути к источникам плохих советов,
но я не забыл о мужестве и вернулся к ней ...
уникальная замечательная звезда, муза моих бессонных ночей.
В тайне моего сердца моя любовь будет вечной,
он никогда не пострадает от своего горького врага ... неумолимый переход времени.
Как темная сила.
Звук в комнате, ноты моей души,
в середине комнаты, на фортепиано,
просто свеча,
который трясет слабый пламя, с каждой гармонической вибрацией.
Я должен играть, и пока новая мелодия выходит
из скрытого сердца вечного инструмента,
Я чувствую, что ты, моя душа, трепетал в груди ...
новая симфония, сейчас потрясите мою душу ...
и мечта продолжается ...
Моя душа медленно закрывает глаза ...
заброшенный, как в дуге моих рук ...
Жизнь дышит мечтами в моем сердце.
Тени ночи, которую я люблю,
одеяло звезд, которых я обожаю,
У меня в глубине души
чувство шокирующего в моей душе,
они похожи на гладкий камень
вода ласкает каждый момент
Я живу в сердце волка,
в ветре, который вибрирует среди листьев,
в перо орла, который
свободные мухи на диких и непроницаемых утесах,
Я - стремительная вода
и подавляющий горный поток,
непрекращающиеся капли осеннего дождя,
как большое серое облако, которое
быстро убегает на вершину неба,
как мелодичный голос земли,
который вибрирует в лесу, в горах,
пересекают океаны, в высоких волнах
что подавляют все,
никто не может любить мой дух,
только волк, в тени и в тишине.
ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ "ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ" ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΠΡΑΓΜΑ.
"Ως ενήλικας, η ανθρωπότητα έχει νέες ανάγκες, ευρύτερες φιλοδοξίες,
ψηλότερο ... δεν βρίσκει πλέον ικανοποίηση στην κατάσταση των πραγμάτων
νόμιμη με την οποία αισθάνεται κάποιος ... Το παρόν είναι πάρα πολύ εφήμερο:
αισθάνεται ότι το πεπρωμένο του είναι ευρύτερο και ότι η σωματική ζωή είναι πάρα πολύ
περιορίζεται να το περικλείσει εξ ολοκλήρου. αυτός είναι ο λόγος που βυθίζεται το βλέμμα του
στο παρελθόν και στο μέλλον, να ανακαλύψει το μυστήριο της ύπαρξής του. "
"Ο κόσμος δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον τραγικό άνθρωπο, οι απόλυτες αξίες δεν το κάνουν
μπορούν να υλοποιηθούν σε αυτό. Έτσι δεν μπορεί πραγματικά να αγαπήσει
τίποτα στον κόσμο, ούτε ενδιαφέρει τίποτα, σοβαρά, γι 'αυτό
κόσμο, αλλά αισθάνεται μια έντονη επιθυμία για υπέρβαση και υποφέρει για
την ατέλεια του πραγματικού. "
"Τα πράγματα εδώ είναι όντα εμφανίσεων, πράγματα που βρίσκονται,
πλάνη και υποκείμενη σε αλλαγή ".... Το θέμα, το σώμα είναι το
την κατασταλτική κατοικία της ψυχής, την έκφραση της συστολής της
κόσμο στον οποίο κοιμάται, σκοτεινιάζει, σχεδόν
ξεχνά τη θεϊκή του προέλευση "..." Η ξένη σπίθα της
Το pneuma (η στιγμή της γνώσης) σας επιτρέπει να διεισδύσετε στο παιχνίδι
της ύλης που η απομίμηση υποτάσσεται στο νόμο
dell'armarmene. "..." Η σωτηρία είναι αυτή η χάρη που ο κρυμμένος Θεός
συμφωνούν μόνο σε όσους γνωρίζουν την ίδια τη σπίθα
θεία "..." Η μοναξιά είναι η εμπειρία του ορίου, του ορίου αυτού
σώμα, όριο αυτού του κόσμου.
Από τη γέννηση μέχρι το θάνατο παραμένουν τα παιδιά μέσα,
διατήρηση της καθαρότητας και της ελευθερίας ενός παιδιού.
Λάβετε υπόψη την ηθική πραγματικότητα, αλλά μην είστε θύμα.
Γνωρίζοντας και μάρτυρες του εαυτού του, δεν δεσμεύεται σε ενέργειες.
Οι έφηβοι-ενήλικες-ηλικιωμένοι είναι όροι που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, αλλά δεν εξαφανίζονται σε αυτά, παραμένουμε ζωντανοί, αιώνες.
Η κοινή πραγματικότητα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως μέσο, ​​όχι για να εξαφανιστεί στις πεποιθήσεις.
Μπορείτε να κοιμηθείτε με τα μάτια σας ανοικτά, πολλά που κάνουν και δεν το γνωρίζουν, ξυπνήστε.
Σπασμένα όνειρα της αγάπης σε άλλη ιστορία δώρισε το χαμόγελο ενός ατμό συνομιλία απογοήτευση και ένα παιδί που παίζει ακόμα, εμείς που καλωσορίσαμε μόνο τη σκιά του τώρα χάνεται στο μέγεθος της μνήμης ...
Και δεν υπάρχει καμία κατάσταση που να μπορεί να μειώσει το πνεύμα που παρέμεινε αλυσοδεμένο στον καιρό των ζοφερών σκέψεων που αντανακλούν τις σιωπές μεταξύ της εμφάνισης
μια φορά χάθηκε με απογοήτευση ...
Ιππότης για πάντα ...
Αν η αγάπη είχε ένα πρόσωπο, θα αναγνώριζα την εμφάνισή της σε χίλια ...
Αγάπη = Dama ...
ότι από το βουνό των επιθυμιών κάλεσα τα έργα μου σε πιο ευγενείς συμβουλές
Άφησα ... και να αποτίσω φόρο τιμής στην Ανατολή σε κάθε κατάκτηση, στον ήλιο που ανέβαινε
Γονάτισα ...
τότε συνειδητοποίησα ότι ήμουν τόσο μικρός που ο μοναδικός και μοναδικός πλούτος
η ψυχή μου έλειπε ...
άφησε όλες τις φιλοδοξίες επιτυχίας και τιμής, μόνο για να φτάσει στην καρδιά του
Ψήφισα τη ζωή μου.
Ο Περεγκρίνο ανάμεσα στους άθλιους ήλπιζε στο δρόμο προς τις πηγές των κακών συμβουλών,
αλλά δεν είχα ξεχάσει το θάρρος και επέστρεψα σε αυτήν ...
μοναδικό υπέροχο αστέρι, μούσα των άγρυπνων νυχτών μου.
Με το μυστικό της καρδιάς μου, η αγάπη μου θα είναι αιώνια,
δεν θα υποφέρει ποτέ από τον πικρό του εχθρό ... τον αδυσώπητο χρόνο.
Όπως μια σκοτεινή δύναμη.
Ο ήχος στο δωμάτιο, οι σημειώσεις της ψυχής μου,
στη μέση του δωματίου, στο πιάνο,
απλά ένα κερί,
που κλονίζει την αδύναμη φλόγα, με κάθε αρμονική δόνηση.
Πρέπει να παίξω και ενώ βγαίνει η νέα μελωδία
από την κρυμμένη καρδιά του αιώνιου οργάνου,
Αισθάνομαι εσύ, ψυχή μου, παλλόμενος στο στήθος μου ...
μια νέα συμφωνία, κουνήστε την ψυχή μου τώρα ...
και το όνειρο συνεχίζεται ...
Η ψυχή μου κλείνει τα μάτια σας αργά ...
εγκαταλείφθηκε όπως στο τόξο των βραχιόνων μου ...
Η ζωή αναπνέει τα όνειρα στην καρδιά μου.
Οι σκιές της νύχτας που αγαπώ,
την κουβέρτα των αστεριών που λατρεύω,
Έχω στην καρδιά και το μυαλό μου
αισθάνομαι συγκλονιστικό στην ψυχή μου,
είναι σαν την ομαλή πέτρα
το νερό χαϊδεύει κάθε στιγμή
Ζω στην καρδιά του λύκου,
στον άνεμο που δονείται ανάμεσα στα φύλλα,
στο φτερό του αετού
ελεύθερες μύγες σε άγρια ​​και αδιαπέραστα βράχια,
Είμαι το ορμητικό νερό
και συντριπτική από ένα ρεύμα βουνού,
οι συνεχείς σταγόνες φθινοπωρινής βροχής,
όπως το μεγάλο γκρίζο σύννεφο
γρήγορα φεύγει στην κορυφή του ουρανού,
όπως η μελωδική φωνή της γης,
που δονείται στο δάσος, στα βουνά,
διασχίζουν τους ωκεανούς, στα υψηλά κύματα
που ξεπερνούν τα πάντα,
κανείς δεν μπορεί να αγαπά το πνεύμα μου,
μόνο ο λύκος, στις σκιές και στη σιωπή.
מן העולם "לחוש" אל היעד המשותף.
"כבוגר, לאנושות יש צרכים חדשים, שאיפות רחבות יותר,
גבוה יותר ... לא מוצא עוד סיפוק במצב העניינים
לגיטימי שאדם מרגיש בו ... ההווה הוא חולף מדי:
הוא מרגיש שהגורל שלו רחב יותר, והחיים הקורפורליים הם יותר מדי
מוגבל כדי להקיף אותו לחלוטין; לכן הוא שוקע את מבטו
בעבר ובעתיד, לגלות את תעלומת קיומה ".
"העולם לא יכול לספק את האדם הטרגי, ערכים מוחלטים לא
הם יכולים להתממש בו. לכן הוא לא יכול באמת לאהוב
שום דבר בעולם, וגם הוא לא מתעניין בשום דבר, ברצינות, בזה
העולם, אבל מרגיש רצון עז להתעלות סובל
את חוסר השלמות של המציאות ".
"הדברים כאן הם יצורים של הופעות, דברים שקר,
מטעה וכפוף לשינוי "...." העניין, הגוף הוא
משכן ענישה של הנפש, הביטוי של הצרה שלה פנימה
העולם שבו הוא ישן, כהה, כמעט
שוכח את מקורו האלוהי "..." הניצוץ הזר של
pneuma (רגע של ידע) מאפשר לך לחדור את המשחק
של עניין כי demiurge נשענת על החוק
dell'armarmene. "... הישועה היא החסד כי אלוהים מוסתר
רק לאלה שהכירו את הניצוץ בפני עצמם
אלוהי "..." בדידות היא חוויית הגבול, הגבול של זה
הגוף, הגבול של העולם הזה.
מלידה ועד מוות נשארים ילדים בפנים,
לשמור על טוהר וחופש של ילד.
קח בחשבון את המציאות המוסרית, אבל לא להיות קורבן.
להיות מודעים ועידים על עצמך, לא להיקשר לפעולות.
מתבגרים, מבוגרים-קשישים הם תנאים שיש לקחת בחשבון, אבל אנחנו לא נעלמים בהם, אנחנו נשארים בחיים, חסרי גיל.
המציאות המשותפת צריכה לשמש כאמצעי, לא להיעלם באמונות.
אתה יכול לישון בעיניים פקוחות, הרבה הם עושים והם לא מודעים לזה, תתעורר.
חלומות אהבה שבורים לסיפור אחר העניקו את החיוך בין אכזבה מהבילה לבין ילד שעדיין מנגן, אנחנו שקיבלנו את צלו היחיד שאבד עכשיו בממדי הזיכרון ...
ואין מצב שיכול להקטין את הרוח נותרה קשורה למזג האוויר של מחשבות קודרות המשקפות שתיקות בין המראה
פעם איבדה בבהלה ...
אביר לנצח ...
אם לאהבה היו פנים, הייתי מזהה את הופעתה באלף ...
אהבה = Dama ...
כי מן ההר של הרצונות הזמנת את מעשי לעצה אצילית יותר
עזבתי ... ולכבד את המזרח בכל כיבוש, אל השמש העולה
כרע ...
ואז הבנתי שאני כל כך קטנה כי רק עושר ייחודי
נשמתי היתה חסרה ...
השאיר כל שאיפות של הצלחה וכבוד, רק כדי להגיע אל לבו
הצבעתי על חיי.
פרגרינו בין האומללים שתה על השביל אל מקורות העצה הרעה,
אבל לא שכחתי את האומץ וחזרתי אליה ...
כוכב מופלא ומיוחד, מוזה של לילות ללא שינה.
עם סוד הלב שלי, אהובתי תהיה נצחית,
הוא לעולם לא יסבול מאויבו המר ... הזמן הבלתי נמנע של הזמן.
כמו כוח אפל.
קול בחדר, רשימות של נשמתי,
באמצע החדר, על הפסנתר,
רק נר,
מטלטל את הלהבה החלשה, עם כל רטט הרמוני.
אני צריך לשחק, ובעוד המנגינה החדשה יוצאת
מן הלב הנסתר של הכלי הנצחי,
אני מרגישה אותך, את הנשמה שלי, דופק בחזי ...
סימפוניה חדשה, לנער את הנשמה שלי עכשיו ...
והחלום ממשיך ...
נשמתי עוצמת את עיניך לאט ...
נטוש כמו בקשת הידיים שלי ...
החיים נושמים את החלומות בלבי.
הצללים של הלילה שאני אוהב,
את השמיכה של כוכבים אני אוהב,
יש לי בלב ובמוח
מרגישה מזעזעת בנשמתי,
הם כמו אבן חלקה
המים מלטפים בכל רגע
אני גר בלב הזאב,
ברוח רוטט בין העלים,
בנוצה של הנשר
זבובים חינם על צוקים פרועים ואטומים,
אני המים הפזיזים
ו המהמם של נחל ההר,
הטיפות הבלתי פוסקות של גשם הסתיו,
כמו הענן האפור הגדול
מהר בורח אל ראש השמים,
כמו הקול המלודי של כדור הארץ,
אשר רוטט ביער, בהרים,
לחצות את האוקיינוסים, בגלים הגבוהים
כי להציף הכל,
אף אחד לא יכול לאהוב את הרוח שלי,
רק הזאב, בצללים ובדממה.
من العالم "تأمل" إلى اقليم المشتركة.
"كبشر، الإنسانية لديها احتياجات جديدة، تطلعات أوسع،
أعلى ... لم يعد يجد الارتياح في حالة الشؤون
مشروعة التي يشعر المرء بأنها تسمى ... الحاضر هو زائدة جدا:
انه يشعر مصيره هو أوسع، وأن الحياة الجسدية هو أكثر من اللازم
يقتصر على إرفاق ذلك تماما. هذا هو السبب في أنه يغرق نظرته
في الماضي وفي المستقبل، لاكتشاف سر وجودها ".
"العالم لا يمكن أن يرضي الرجل المأساوي، القيم المطلقة لا
فإنها يمكن أن تتحقق في ذلك. وهكذا لا يمكن أن الحب حقا
لا شيء في العالم، ولا هو مهتم في أي شيء، على محمل الجد، حول هذا الموضوع
العالم، ولكن يشعر رغبة حريصة على التعالي ويعاني
عدم اكتمال الحقيقة ".
"الأشياء هنا هي كائنات من المظاهر، والأشياء التي تقع،
خاطئة وتخضع للتغيير "...." المسألة، والجسد هو
المسكن العقابي للروح، والتعبير عن انقباضها في
العالم الذي هو نائما، مظلمة، تقريبا
ينسى أصلها الإلهي "..." شرارة الخارجية لل
بنيوما (لحظة المعرفة) يسمح لك لاختراق اللعبة
من المادة التي خضعت للازدواجية للقانون
ديملهارمين "..." الخلاص هو أن نعمة أن الله الخفي
لا تتفق إلا مع أولئك الذين عرفوا الشرارة في حد ذاتها
الإلهي "..." الوحدة هي تجربة الحد، والحد من هذا
الجسم، والحد من هذا العالم.
من الولادة وحتى الموت يبقى الأطفال في الداخل،
والحفاظ على نقاء وحرية الطفل.
تأخذ في الاعتبار الواقع الأخلاقي ولكن لا يكون ضحية.
أن يكون على بينة من والشهادة لنفسه، لا تلتزم الإجراءات.
المراهقين والبالغين كبار السن هي شروط يجب أن تؤخذ بعين الاعتبار، ولكن نحن لا تختفي فيها، ونحن لا نزال على قيد الحياة، دائم السن.
وينبغي استخدام الواقع المشترك كوسيلة، وعدم الاختفاء في المعتقدات.
يمكنك النوم مع عينيك مفتوحة، والكثير يفعلونه وأنها ليست على بينة من ذلك، يستيقظ.
الأحلام المكسورة الحب إلى قصة أخرى تبرعت ابتسامة من خيبة الأمل تبخير دردشة والطفل الذي لا يزال يلعب، نحن الذين رحبنا به الوحيد الظل فقدت الآن في حجم الذاكرة ...
وليس هناك شرط يمكن أن يقلل من روح ظلت بالسلاسل إلى الطقس من الأفكار القاتمة التي تعكس الصمت بين النظرات
مرة واحدة فقدت في فزع ...
فارس إلى الأبد ...
إذا كان الحب وجه، أود أن أعترف مظهره في ألف ...
الحب = دارنا ...
أن من جبل الرغبات دعوت أفعالي إلى نصيحة أكثر نبيلة
غادرت ... وأشيد بالشرق في كل غزو، إلى الشمس المشرقة
أنا ساجد ...
ثم أدركت أنني كنت صغيرة جدا أن الثروة الوحيدة والفريدة من نوعها
كانت نفسي مفقودة ...
ترك كل طموحات النجاح والشرف، فقط للوصول إلى قلبه
لقد صوتت حياتي.
بيرجرينو بين شرب بائسة على الطريق إلى مصادر المشورة السيئة،
ولكنني لم أنسى الشجاعة وعادت إليها ...
فريدة من نوعها نجم رائع، موسى من ليالي بلا نوم.
مع قلبي سر، حبي سوف تكون الأبدية،
وقال انه لن تعاني من عدوه المرير ... مرور لا يرحم من الزمن.
مثل قوة الظلام.
الصوت في الغرفة، والملاحظات من روحي،
في منتصف الغرفة، على البيانو،
مجرد شمعة،
التي تهز الشعلة ضعيفة، مع كل الاهتزاز التوافقي.
لا بد لي من اللعب، وبينما يخرج اللحن الجديد
من القلب الخفي للأداة الأبدية،
أشعر بك، روحي، تملأ في صدري ...
سيمفونية جديدة، هز نفسي الآن ...
ويستمر الحلم ...
روحي تغمض عينيك ببطء ...
مهجورة كما هو الحال في قوس ذراعي ...
الحياة تنفس الأحلام في قلبي.
ظلال الليل أحب،
بطانية النجوم أعشق،
لدي في قلبي و العقل
الشعور بالصدمة في نفسي،
فهي مثل الحجر على نحو سلس
مداعبات المياه كل لحظة
أعيش في قلب الذئب،
في مهب الريح بين الأوراق،
في ريشة النسر ذلك
الذباب الحرة على المنحدرات البرية ومنيع،
أنا الماء متهور
، أيضا، ساحق، بسبب، أداة تعريف إنجليزية غير معروفة،
قطرات مستمرة من المطر الخريف،
مثل سحابة رمادية كبيرة ذلك
فليس سريع إلى أعلى السماء،
مثل صوت الايقاعات من الأرض،
أن يهتز في الغابة، في الجبال،
عبر المحيطات، في الأمواج العالية
التي تطغى على كل شيء،
لا أحد يستطيع أن يحب روحي،
فقط الذئب، في الظلال وفي الصمت.