12. dic, 2017

Neve-Snow.

Buona serata Amici.
Neve.
La sera si fa scura senza aver fermato il
tempo sulla precaria consapevolezza
di fuggire lo sguardo di uno specchio.
Lasciami vivere il sogno dove l'anima danza libera
fino a sfiorare il cielo con le dita dell'illusione.
Tutto d’intorno è pace; chiuso in oblio profondo,
indifferente il mondo tace.
Nessun fiore è nato è inverno,è inverno.
Dalle profondità dei cieli tetri scende la neve
sonnolenta, tutte le cose ammanta come spettri.
Neve che cadi dall’alto e noi copri, coprici ancora,
all’infinito: imbianca il Paese con le case, con le chiese.
Incessantemente,da ogni sosta è un'uscita di strada,
in cui ancora fatichiamo a rientrare.
Neve pura e fredda allo stesso tempo,
distaccata e innocente (anche se potenzialmente mortale).
Lasciami vivere il sogno dove l'anima danza libera
fino a sfiorare il cielo con le dita dell'illusione.
Good evening friends.
Snow.
In the evening it gets dark without having stopped the
time on precarious awareness
to escape the look of a mirror.
Let me live the dream where the soul dances free
up to touch the sky with the fingers of illusion.
All around is peace; closed in deep oblivion,
indifferent the world is silent.
No flower is born is winter, it is winter.
Snow falls from the depths of the gloomy skies
sleepy, all things cloaked like ghosts.
Snow you fall from above and we cover, cover again,
to infinity: whitens the country with houses, with churches.
Unceasingly, from every stop it's a road exit,
in which we still struggle to return.
Pure and cold snow at the same time,
detached and innocent (though potentially deadly).
Let me live the dream where the soul dances free
up to touch the sky with the fingers of illusion.
Guten Abend Freunde.
Schnee.
Am Abend wird es dunkel, ohne dass die
Zeit auf prekärem Bewusstsein
um dem Aussehen eines Spiegels zu entgehen.
Lass mich den Traum leben, wo die Seele frei tanzt
um den Himmel mit den Fingern der Illusion zu berühren.
Ringsum ist Frieden; in tiefer Versenkung geschlossen,
gleichgültig ist die Welt still.
Keine Blume wird geboren ist Winter, es ist Winter.
Schnee fällt aus den Tiefen der düsteren Himmel
schläfrig, alles verhüllt wie Geister.
Schnee du fällst von oben und wir decken, decken wieder,
bis zur Unendlichkeit: macht das Land mit Häusern, mit Kirchen.
Von jedem Halt aus ist es ein Straßenausgang,
in der wir immer noch kämpfen, um zurückzukehren.
Reiner und kalter Schnee zur gleichen Zeit,
losgelöst und unschuldig (obwohl potenziell tödlich).
Lass mich den Traum leben, wo die Seele frei tanzt
um den Himmel mit den Fingern der Illusion zu berühren.
Buenas noches Amigos.
Nieve.
Por la noche oscurece sin haber detenido el
tiempo en conciencia precaria
escapar de la mirada de un espejo.
Déjame vivir el sueño donde el alma baila libre
tocar el cielo con los dedos de la ilusión.
Todo alrededor es paz; cerrado en el olvido profundo,
indiferente, el mundo está en silencio.
No nace una flor es invierno, es invierno.
La nieve cae de las profundidades de los cielos sombríos
somnoliento, todo cubierto por fantasmas.
Nieve caes desde arriba y cubrimos, cubrimos de nuevo,
hasta el infinito: blanquea el país con casas, con iglesias.
Incesantemente, de cada parada es una salida de la carretera,
en el cual aún luchamos por regresar.
Nieve pura y fría al mismo tiempo,
distante e inocente (aunque potencialmente mortal).
Déjame vivir el sueño donde el alma baila libre
tocar el cielo con los dedos de la ilusión.
Καλησπέρα φίλοι.
Χιόνι.
Το βράδυ σκοτεινιάζει χωρίς να σταματήσει
χρόνο με την επισφαλή επίγνωση
για να ξεφύγουν από την εμφάνιση ενός καθρέφτη.
Επιτρέψτε μου να ζήσω το όνειρο όπου η ψυχή χορεύει ελεύθερη
μέχρι να αγγίξει τον ουρανό με τα δάκτυλα της ψευδαίσθησης.
Όλα γύρω είναι ειρήνη. κλειστό σε βαθιά ληστεία,
αδιάφορος ο κόσμος σιωπά.
Δεν γεννιέται το λουλούδι είναι χειμώνας, είναι χειμώνας.
Το χιόνι πέφτει από τα βάθη του θολού ουρανού
νυσταγμένα, όλα όσα περιπλέκονται σαν φαντάσματα.
Χιόνι πέφτετε από πάνω και καλύπτουμε, καλύπτουμε και πάλι,
στο άπειρο: λευκάνει τη χώρα με σπίτια, με εκκλησίες.
Απρόσμενα, από κάθε στάση είναι μια έξοδος δρόμου,
στην οποία αγωνιζόμαστε ακόμα να επιστρέψουμε.
Καθαρό και κρύο χιόνι ταυτόχρονα,
ανεξάρτητο και αθώο (αν και δυνητικά θανατηφόρο).
Επιτρέψτε μου να ζήσω το όνειρο όπου η ψυχή χορεύει ελεύθερη
μέχρι να αγγίξει τον ουρανό με τα δάκτυλα της ψευδαίσθησης.
Добрый вечер.
Снег.
Вечером становится темно, не останавливая
время на ненадежную осведомленность
чтобы избежать взгляда зеркала.
Позволь мне жить мечтой, где душа танцует бесплатно
чтобы коснуться неба пальцами иллюзии.
Во всем мире мир; закрытые в глубоком забвении,
безразличный мир молчит.
Не рождается цветок, это зима, это зима.
Снег падает из глубин мрачного неба
сонные, все вещи скрыты, как призраки.
Снег вы падаете сверху, и мы покрываем, снова прикрываем,
до бесконечности: отбеливает страну домами, церквями.
Непрерывно, с каждой остановки это выход на дорогу,
в котором мы все еще пытаемся вернуться.
Чистый и холодный снег в то же время,
отчужденный и невинный (хотя и потенциально смертельный).
Позволь мне жить мечтой, где душа танцует бесплатно
чтобы коснуться неба пальцами иллюзии.
晚上好朋友。
雪。
在晚上天色漸暗,沒有停下來
時間在危險的意識
逃避鏡子的樣子。
讓我實現靈魂自由跳舞的夢想
用幻覺的手指觸摸天空。
四周是和平; 深深地遺忘了,
無動於衷的世界是沉默的。
沒有花是冬天,是冬天。
雪從陰暗的天空深處墜落
昏昏欲睡,所有事物都像鬼魂一樣披著。
你從上面掉下來的雪,我們覆蓋,再覆蓋,
到無限:用房子和教堂來美化這個國家。
不停地從每一站都是一條出路,
我們仍然在努力回報。
純淨而寒冷的雪花同時,
分離和無辜(儘管可能致命)。
讓我實現靈魂自由跳舞的夢想
用幻覺的手指觸摸天空。
ערב טוב חברים.
שלג.
בערב מחשיך בלי לעצור
זמן על מודעות מסוכנת
כדי להימלט מהמראה.
תן לי לחיות את החלום שבו הנשמה רוקדת חינם
עד לגעת בשמים באצבעות של אשליה.
מסביב הוא שלום; נסגר בשכחה עמוקה,
אדיש העולם שותק.
לא נולד פרח הוא החורף, זה החורף.
שלג יורד מעמקי השמים הקודרים
ישנוני, כל הדברים מקופלים כמו רוחות רפאים.
שלג אתה נופל מלמעלה ואנחנו מכסים, מכסים שוב,
עד אינסוף: מלבין את הארץ עם בתים, עם כנסיות.
ללא הרף, מכל התחנה זה יציאה לכביש,
שבו אנו עדיין נאבקים לחזור.
שלג טהור וקר באותו זמן,
מנותק וחף מפשע (אם כי קטלני).
תן לי לחיות את החלום שבו הנשמה רוקדת חינם
עד לגעת בשמים באצבעות של אשליה.
مساء الخير الأصدقاء.
الثلوج.
في المساء يحصل الظلام دون أن توقف
الوقت على الوعي غير المستقر
للهروب من نظرة المرآة.
اسمحوا لي أن أعيش الحلم حيث يرقص الروح مجانا
حتى تلمس السماء بأصابع الوهم.
في كل مكان هو السلام. مغلقة في غموض عميق،
غير مبال العالم صامتا.
لا زهرة يولد هو الشتاء، فمن فصل الشتاء.
تساقط الثلوج من أعماق السماء القاتمة
النعاس، كل الأشياء مغلفة مثل أشباح.
الثلج تسقط من فوق ونحن تغطي، وتغطي مرة أخرى،
إلى ما لا نهاية: تبييض البلاد مع المنازل، مع الكنائس.
دون توقف، من كل محطة انها خروج الطريق،
التي ما زلنا نناضل فيها من أجل العودة.
الثلوج الصرفة والباردة في نفس الوقت،
منفصلة (برغم أنها قد تكون مميتة).
اسمحوا لي أن أعيش الحلم حيث يرقص الروح مجانا
حتى تلمس السماء بأصابع الوهم.