16. nov, 2017

★☆★ Visione ★☆★-★ ☆ ★ Vision ★☆ ★

Poeticamente Buona serata Amici.
♫♪ Musica e Poesia ♫♪
Musica: Tosca Braga.
Video+Testo: Flavio Braga.
★☆★ Visione ★☆★
Sfumature,sono sempre le stesse
alcune cose si involano senza metà
nel lato opposto di un patto
mai sancito ma senza impronta.
D'un tratto la dove una parola si appoggia
mi adagio perduto in un mondo annebbiato.
Niente di evidente mi ricorda la notte
a scompigliarmi l'anima.
Apparizioni, sogno bucato
da idolatri arrabbiati,
vomitano sulle mani il buio del cuore,
lacerano l'anima fuggita nella nebbia
infine ricomparsa nel lampo
agghiacciante sulle rive del vuoto,
la coscienza appesa come quadro
sul muro guarda il futuro che
inginocchiato si abbevera nel presente.
Vivo un'esistenza che mi è stata data,
ma non richiesta!
Sono una sorta di "Esistenzialista libero",
cavalco l'onda,vivo l'attimo,sogno l'impossibile!
Dove andrò? Futili verità, false illusioni,
parole mistiche,lacrime di sangue,sorrisi morti,
ma chi siamo in realtà? Cerchiamo,
crediamo,pensiamo,ma perché?
Sono un sognatore e ho costruito la mia vita
e sto nella realtà come un animo randagio,
che cerca un sepolcro nell’infinito
dove poter eternamente sognare.
Sono un sognatore e vivo fuori dal mondo in un
altro migliore dove sono immensamente felice.
Sono un animo randaggio,che vaga tra le stelle
sognando una vita angelica dove la poesia
ci insegna cambiare il mondo.
Muta sale urlando la mia rabbia:
chiama indifferenza che c'è.
Si scontrano parole! È dolore, è guerra.Vecchie
ferite s'aprono,sangue sporca sano terreno.
Non vincitori, non vinti, che ciò non sia sprecato...
chiedo al tempo! E sognai tra foreste di arcobaleni
colorati coi brillanti colori dell'allegria, l'abbagliante
risveglio di un'anima che giaceva nell'oscurità.
Essa gioiva e prosperava come i verdi campi
coltivati da un cuore generoso, un cuore
d'animo gentile, quell'animo innocente che non
conosceva l'incontrollabile sete di onnipotenza,
l'egoismo, la cattiveria, né le differenze.
Quell'anima abbagliante la vide raccogliere
i frutti sani e dolci dell'amore e della pace
nelle terre della serenità illuminate da un
sole splendente chiamato futuro e felicità.
Un uomo semplicemente maledetto dalla sorte
ma con ancora un bagliore di speranza
nel suo accenno di sorriso,un sorriso
che nasconde da tutta la vita per un mondo
migliore, e meno meschino di questo;
poter stringere tante mani,e mandare via l'odio,
e l'indifferenza; aprire le porte del cuore,
e dire almeno un sì.
È un mostro il domani.Vedo l'albero del futuro
con i suoi frutti acerbi, sempre più acerbi.
Angoscia.Visioni,non vedo giardini, né boschi,
né montagne,ma solo la furia degli uomini
che si sbranano come le belve.
I tentacoli del nulla avanzano viscidi
sui figli dei loro figli.
Quando morrò seppellitemi nell'Universo
e forse il mio corpo,un giorno, giungerà
dove la "civiltà" dell'uomo non è ancora arrivata.
Follia e uomo.Parla e ride, racconta e insulta,
liberi i tuoi sogni quando vivi con la follia...
Apri il mondo senza nessun codice,
vivi e poi sogni,ami e poi fuggi...
Ogni scelta ascolta solo un desiderio, liberi le tue
paure se con lei sai stare.Respiri un attimo...
E te ne vai!
Sto con gli occhi fissi sbarrati sul pensiero
di potercela fare e guardo me stesso nello
specchio col vuoto attorno,
solo si aspettano l'impossibile, ma darò il meglio
in questo cuore che scoppia e ribolle
non posso vivere in pace, un solo respiro,
respiro profondo sto per soffocare ma i
miei occhi brillano, brillano di rabbia e
potenza mi scorre nelle vene consapevole
dei rischi e dei presagi, mi lascio andare agli eventi
ho le mani legate ma uno spiraglio di luce in me
Sarò finalmente felice?
Un animo randagio in un raggio di Sole raggiante
alla Faccia di qualunque Croce t`Impongano
non come Le catene dell'ipocrisia che prevaricano
sul tutto e sul niente. Sono l'unico legame
che tiene ritti i fili dei burattini che animano
il grande teatro del mondo.
Sei libero, o sei schiavo, la tua scelta è filiforme
la padronanza delle stelle è sempre stata arbitraria.
Liberatevi dalle vostre soffocanti catene
che vi imprigionano
Aprite i vostri lucchetti che vi chiudono
dentro uno spazio limitato
Comprendete,è la chiave di tutto e del Tutto.
La Chiave di Dio,la chiave dell`Amore.
Poetically Good Evening Friends.
♫ ♪ Music and Poetry ♫ ♪
Music: Tosca Braga.
Video + Text: Flavio Braga.
★ ☆ ★ Vision ★ ★
Gradations, they are always the same
some things go without half
on the opposite side of a pact
never sanctioned but without imprint.
Suddenly where a word leans
I lost myself in a foggy world.
Nothing obvious reminds me of the night
to ruin my soul.
Appearances, dreamy laundry
from angry idolaters,
they vomit on the hands the darkness of the heart,
they lacerate the soul fleeing in the fog
finally re-emerged in the lightning
chilling on the banks of the void,
consciousness hung as a framework
on the wall looks at the future that
kneeling is in the present.
I have an existence that has been given to me,
but not required!
They are a kind of "free existentialist"
I ride the wave, I live the moment, I dream the impossible!
Where will I go? Real truths, false illusions,
mystical words, tears of blood, dead smiles,
but who are we actually? We seek,
we believe, we think, but why?
I am a dreamer and I have built my life
and I am in reality as a stray soul,
seeking a tomb in infinity
where you can eternally dream.
I'm a dreamer and I live out of the world in one
other better where I am immensely happy.
I am a scoffing soul, weighing in the stars
dreaming of an angelic life where poetry
teaches us to change the world.
Mute salt shouting my anger:
calls the indifference that is there.
Word collisions! It's pain, it's war
wounds open, dirty healthy soil blood.
Not victorious, not defeated, that this is not wasted ...
I ask time! And I dreamed of rainbows forests
colored with the bright colors of happiness, the dazzling
awakening of a soul lying in the darkness.
It rejoiced and thrived like the green fields
cultivated by a generous heart, a heart
gentle soul, that innocent soul that does not
he knew the uncontrollable thirst for omnipotence,
egoism, wickedness, or differences.
That dazzling soul saw her gather
the healthy and sweet fruits of love and peace
in the lands of serenity lit by a
shining sun called the future and happiness.
A man just cursed by fate
but still with a glimmer of hope
in her hint of smile, a smile
which hides from life to a world
better, and less petty than this;
can shake so many hands, and send away hatred,
and indifference; open the doors of the heart,
and say at least one yes.
It's a monster tomorrow. I see the tree of the future
with its crunchy fruits, increasingly drier.
Anguish.Visions, I do not see gardens, nor woods,
nor mountains, but only the fury of men
which blush like beads.
The tentacles of nothingness are sloppy
on the children of their children.
When I'm buried in the Universe
and maybe my body one day will come
where the "civilization" of man has not yet come.
Folly and man.Parl and laugh, tell and insult,
free your dreams when you live with madness ...
Open the world without any code,
live and then dream, love and then escape ...
Each choice only listens for a wish, free yours
fear if you can stay with her.Respiri for a moment ...
And you go!
I'm holding my eyes fixed on thought
to do it and look at myself in
mirror with the blank around,
they only expect the impossible, but I will do the best
in this heart that bursts and thrusts
I can not live in peace, one breath,
deep breath I'm supposed to suffocate but i
my eyes shine, shine with anger and
power flows in conscious veins
risks and surprises, let me go to the events
I have my hands tied, but a glimmer of light in me
Will I finally be happy?
A stray soul in a radiant sun radius
to the Face of any Cross
not like the chains of hypocrisy that pervert
on everything and on nothing. I'm the only bond
which keeps the threads of the puppets that animate
the great theater of the world.
You are free, or you are a slave, your choice is filiform
mastery of the stars has always been arbitrary.
Get rid of your stuffy chains
who imprison you
Open your padlocks that close you
within a limited space
Understand, it is the key to everything and everything.
The Key of God, the Key of Love.
Poéticamente buenos de la noche amigos.
♪ ♪ Música y poesía ♫ ♪
Música: Tosca Braga.
Video + Texto: Flavio Braga.
★ ☆ ★ Visión ★ ★
Gradaciones, siempre son las mismas
algunas cosas van sin medio
en el lado opuesto de un pacto
nunca sancionado pero sin impresión.
De repente, cuando una palabra se inclina
Me perdí en un mundo nebuloso.
Nada obvio me recuerda la noche
arruinar mi alma
Apariencias, ropa de ensueño
de idólatras enojados,
vomitan en las manos la oscuridad del corazón,
laceran el alma que huye en la niebla
finalmente resurgió en el rayo
escalofriante en las orillas del vacío,
conciencia colgada como un marco
en la pared mira el futuro que
arrodillarse está en el presente.
Tengo una existencia que me ha sido dada,
¡pero no es obligatorio!
Son una especie de "existencialista libre"
Monto la ola, vivo el momento, ¡sueño lo imposible!
¿A dónde iré? Verdades reales, falsas ilusiones,
palabras místicas, lágrimas de sangre, sonrisas muertas,
pero, ¿quiénes somos en realidad? Buscamos,
creemos, pensamos, pero ¿por qué?
Soy un soñador y he construido mi vida
y yo soy en realidad como un alma callejera,
buscando una tumba en el infinito
donde puedes soñar eternamente
Soy un soñador y vivo fuera del mundo en uno
otro mejor donde estoy inmensamente feliz.
Soy un alma burlona, ​​pesando en las estrellas
soñando con una vida angelical donde la poesía
nos enseña a cambiar el mundo.
Silenciar sal gritando mi ira:
llama la indiferencia que está ahí.
Colisiones de palabras! Es dolor, es guerra
heridas abiertas, sangre del suelo sucio y saludable.
No victorioso, no derrotado, que esto no se desperdicie ...
¡Pregunto el tiempo! Y soñé con los bosques de arcoiris
coloreado con los brillantes colores de la felicidad, el deslumbrante
despertar de un alma que yace en la oscuridad.
Se regocijó y prosperó como los campos verdes
cultivado por un corazón generoso, un corazón
alma gentil, esa alma inocente que no
él conocía la incontrolable sed de omnipotencia,
egoísmo, maldad o diferencias.
Ese deslumbrante alma la vio juntar
los frutos sanos y dulces del amor y la paz
en las tierras de serenidad iluminadas por un
sol brillante llamado el futuro y la felicidad.
Un hombre solo maldito por el destino
pero aún con un rayo de esperanza
en su toque de sonrisa, una sonrisa
que se esconde de la vida a un mundo
mejor y menos insignificante que esto;
puede estrechar tantas manos y alejar el odio
e indiferencia; abre las puertas del corazón,
y decir al menos un sí.
Es un monstruo mañana. Veo el árbol del futuro
con sus frutas crujientes, cada vez más seco.
Angustia.Visiones, no veo jardines, ni bosques,
ni montañas, sino solo la furia de los hombres
que se sonrojan como cuentas.
Los tentáculos de la nada son descuidados
en los hijos de sus hijos.
Cuando estoy enterrado en el Universo
y tal vez mi cuerpo vendrá algún día
donde la "civilización" del hombre aún no ha llegado.
La locura y el hombre. Arréglense y rían, digan e insulten,
libera tus sueños cuando vives con la locura ...
Abre el mundo sin ningún código,
vivir y luego soñar, amar y luego escapar ...
Cada elección solo escucha un deseo, libera el tuyo
miedo si puedes quedarte con ella.Respiri por un momento ...
Y tu vas!
Estoy sosteniendo mis ojos fijos en el pensamiento
hacerlo y mirarme en
espejo con el espacio en blanco,
solo esperan lo imposible, pero haré lo mejor
en este corazón que estalla y empuja
No puedo vivir en paz, un respiro,
respiración profunda, se supone que me sofoco, pero yo
mis ojos brillan, brillan con ira y
el poder fluye en las venas conscientes
riesgos y sorpresas, déjame ir a los eventos
Tengo las manos atadas, pero un rayo de luz en mí
¿Finalmente seré feliz?
Un alma callejera en un radiante radio solar
a la cara de cualquier cruz
no como las cadenas de la hipocresía que pervierten
en todo y en nada Soy el único vínculo
que mantiene los hilos de los títeres que animan
el gran teatro del mundo.
Eres libre o eres un esclavo, tu elección es filiforme
el dominio de las estrellas siempre ha sido arbitrario.
Deshacerse de sus cadenas congestionadas
quien te encarcela
Abre tus candados que te cierran
dentro de un espacio limitado
Entiende, es la clave para todo y para todo.
La llave de Dios, la llave del amor.
Poetisch gute Abendfreunde.
♫ ♪ Musik und Poesie ♫ ♪
Musik: Tosca Braga.
Video + Text: Flavio Braga.
★ ★ ★ Vision ★ ★
Abstufungen, sie sind immer gleich
einige Dinge gehen ohne die Hälfte
auf der anderen Seite eines Paktes
niemals sanktioniert, aber ohne Aufdruck.
Plötzlich wo ein Wort lehnt
Ich habe mich in einer nebligen Welt verloren.
Nichts offensichtliches erinnert mich an die Nacht
meine Seele ruinieren.
Auftritte, verträumte Wäsche
von wütenden Götzendienern,
sie erbrechen auf den Händen die Dunkelheit des Herzens,
sie zerreißen die Seele, die im Nebel flieht
endlich im Blitz wieder aufgetaucht
Chillen an den Ufern der Leere,
Bewusstsein hing als Rahmen
an der Wand schaut in die Zukunft, die
Knien ist in der Gegenwart.
Ich habe eine Existenz, die mir gegeben wurde,
aber nicht erforderlich!
Sie sind eine Art "freier Existentialist"
Ich reite die Welle, ich lebe den Moment, ich träume das Unmögliche!
Wo werde ich hingehen? Echte Wahrheiten, falsche Illusionen,
mystische Worte, Tränen des Blutes, totes Lächeln,
aber wer sind wir eigentlich? Wir suchen,
wir glauben, wir denken, aber warum?
Ich bin ein Träumer und habe mein Leben aufgebaut
und ich bin in Wirklichkeit eine streunende Seele,
ein Grab in der Unendlichkeit suchen
wo du ewig träumen kannst.
Ich bin ein Träumer und lebe von der Welt in einem
andere besser, wo ich ungeheuer glücklich bin.
Ich bin eine spöttische Seele, wiegte die Sterne
von einem engelhaften Leben träumen, wo Poesie
lehrt uns, die Welt zu verändern.
Stummes Salz, das meine Wut schreit:
nennt die Gleichgültigkeit, die da ist.
Wortkollisionen! Es ist Schmerz, es ist Krieg
offene Wunden, schmutziges gesundes Bodenblut.
Nicht siegreich, nicht besiegt, das ist nicht verschwendet ...
Ich frage Zeit! Und ich träumte von Regenbogenwäldern
gefärbt mit den leuchtenden Farben des Glücks, der schillernden
Erwachen einer Seele, die in der Dunkelheit liegt.
Es freute sich und gedieh wie die grünen Felder
durch ein großzügiges Herz kultiviert, ein Herz
sanfte Seele, diese unschuldige Seele, die nicht
er kannte den unkontrollierbaren Durst nach Allmacht,
Egoismus, Bosheit oder Unterschiede.
Diese blendende Seele sah sie
die gesunden und süßen Früchte der Liebe und des Friedens
in den Ländern der Ruhe von einem beleuchteten
strahlende Sonne nannte die Zukunft und das Glück.
Ein Mann, verflucht vom Schicksal
aber immer noch mit einem Schimmer von Hoffnung
in ihrem Hauch von Lächeln, einem Lächeln
die sich vom Leben in eine Welt verbirgt
besser und weniger unbedeutend;
kann so viele Hände schütteln und Hass losschicken,
und Gleichgültigkeit; öffne die Türen des Herzens,
und sage mindestens ein Ja.
Morgen ist es ein Monster, ich sehe den Baum der Zukunft
mit seinen knackigen Früchten immer trockener.
Anguish.Visions, ich sehe keine Gärten, noch Wälder,
noch Berge, aber nur die Wut der Menschen
die erröten wie Perlen.
Die Tentakeln des Nichts sind schlampig
auf die Kinder ihrer Kinder.
Wenn ich im Universum begraben bin
und vielleicht kommt mein Körper eines Tages
wo die "Zivilisation" des Menschen noch nicht gekommen ist.
Folly und man.Parl und lachen, erzählen und beleidigen,
Befreie deine Träume, wenn du mit Wahnsinn lebst ...
Öffne die Welt ohne Code,
lebe und träume dann, liebe und flüchte dann ...
Jede Wahl hört nur auf einen Wunsch, frei von Ihnen
Angst, wenn Sie bei ihr bleiben können.Respiri für einen Moment ...
Und du gehst!
Ich bin mit meinen Augen auf Gedanken fixiert
es zu tun und mich selbst zu betrachten in
Spiegel mit dem Rohling herum,
sie erwarten nur das Unmögliche, aber ich werde das Beste tun
in diesem Herzen, das platzt und stößt
Ich kann nicht in Frieden leben, ein Atemzug,
tiefer Atemzug Ich soll ersticken, aber ich
meine Augen leuchten, glänzen vor Wut und
Macht fließt in bewussten Adern
Risiken und Überraschungen, lassen Sie mich zu den Ereignissen gehen
Ich habe meine Hände gefesselt, aber ein Lichtschimmer in mir
Werde ich endlich glücklich sein?
Eine streunende Seele in einem strahlenden Sonnenradius
dem Gesicht eines Kreuzes
nicht wie die Ketten von Heuchelei, die pervers
auf alles und auf nichts. Ich bin die einzige Bindung
was hält die Fäden der Puppen, die beleben
das große Theater der Welt.
Du bist frei, oder du bist ein Sklave, deine Wahl ist fadenförmig
Die Beherrschung der Sterne war immer willkürlich.
Befreien Sie sich von Ihren stickigen Ketten
wer dich gefangen nimmt
Öffne deine Vorhängeschlösser, die dich schließen
in einem begrenzten Raum
Verstehen Sie, es ist der Schlüssel zu allem und jedem.
Der Schlüssel Gottes, der Schlüssel der Liebe.
Поэтически добрые вечерние друзья.
♫ ♪ Музыка и поэзия ♫ ♪
Музыка: Тоска Брага.
Видео + текст: Флавио Брага.
★ ☆ ★ Vision ★ ★
Градации, они всегда одинаковы
некоторые вещи идут без половины
на противоположной стороне пакта
никогда не был санкционирован, но без отпечатка.
Внезапно, когда слово опирается
Я потерял себя в туманном мире.
Ничего очевидного не напоминает мне ночь
разрушить мою душу.
Появления, мечтательная стирка
от разгневанных идолопоклонников,
они рвут на руки темноту сердца,
они расшатывают душу, спасающуюся от тумана
наконец, вновь появился в молнии
охлаждая на берегах пустоты,
сознание висело как основа
на стене смотрит на будущее, которое
на коленях в настоящем.
У меня есть существование, которое было дано мне,
но не требуется!
Это своего рода «свободный экзистенциалист»,
Я катаюсь на волне, я живу в тот момент, я мечтаю о невозможном!
Куда я пойду? Реальные истины, ложные иллюзии,
мистические слова, слезы крови, мертвые улыбки,
но кто мы на самом деле? Мы ищем,
мы считаем, мы думаем, но почему?
Я мечтатель, и я построил свою жизнь
и я на самом деле как бродячая душа,
поиск гробницы в бесконечности
где можно вечно мечтать.
Я мечтатель, и я живу из мира в одном
другой лучше, где я очень доволен.
Я издевательская душа, взвешенная в звездах
мечтая о ангельской жизни, где поэзия
учит нас изменить мир.
Беззвучная соль выкрикивает мой гнев:
называет равнодушие, которое есть.
Словосочетания! Это боль, это война
раны открытые, грязная здоровая почвенная кровь.
Не победоносно, не побеждено, что это не пропало даром ...
Я спрашиваю время! И мне снились леса радуг
окрашенные яркими цветами счастья, ослепительные
пробуждение души, лежащей в темноте.
Он радовался и процветал, как зеленые поля
выращенный великодушным сердцем, сердцем
нежная душа, эта невинная душа, которая не
он знал неконтролируемую жажду всемогущества,
эгоизма, зла или различий.
Эта ослепительная душа увидела, что она собралась
здоровые и сладкие плоды любви и мира
в землях безмятежности, освещенных
сияющее солнце, называемое будущим и счастьем.
Человек, просто проклятый судьбой
но все еще с проблеском надежды
в ее намеке на улыбку, на улыбку
которая скрывается от жизни до мира
лучше и менее мелко, чем это;
может встряхнуть так много рук и отослать ненависть,
и безразличие; откройте двери сердца,
и сказать хотя бы один «да».
Завтра это монстр. Я вижу дерево будущего
с его хрустящими плодами, все более суше.
Anguish.Visions, я не вижу садов или лесов,
ни гор, а только ярость людей
которые краснеют, как бусины.
Щупальцы небытия неряшливы
на детей их детей.
Когда я похоронен во Вселенной
и, возможно, мое тело однажды придет
где «цивилизация» человека еще не наступила.
Глупость и человек. Парль и смеяться, рассказывать и оскорблять,
освободи свои мечты, когда вы живете с безумием ...
Откройте мир без кода,
жить, а потом мечтать, любить, а потом бежать ...
Каждый выбор только слушает желание, бесплатно
бойтесь, если вы можете остаться с ней. Резипи на мгновение ...
И ты уходишь!
Я держу свои глаза на мысли
сделать это и посмотреть на себя в
зеркало с пустым вокруг,
они ожидают невозможного, но я сделаю все возможное
в этом сердце, которое всплески и толчки
Я не могу жить в мире, одном дыхании,
глубокий вдох Я должен задохнуться, но я
мои глаза сияют, сияют от гнева и
власть течет в сознательных венах
риски и сюрпризы, позвольте мне пойти на мероприятия
У меня руки связаны, но во мне светится свет
Неужели я, наконец, буду счастлив?
Отвратительная душа в лучах солнечного луча
к лицу любого креста
не как цепочки лицемерия, которые извращают
на все и ни на что. Я единственная связь
который поддерживает нити кукол, которые оживляют
великий театр мира.
Вы свободны, или вы рабыня, ваш выбор - нитевидный
мастерство звезд всегда было произвольным.
Избавьтесь от ваших душных цепей
которые заключают в тюрьму вас
Откройте свои замки, которые вас закрывают
в ограниченном пространстве
Поймите, это ключ ко всему и всему.
Ключ Бога, Ключ Любви.
Ποιητικά καλοί φίλοι βράδυ.
♫ ♪ Μουσική και ποίηση ♫ ♪
Μουσική: Tosca Braga.
Βίντεο + κείμενο: Flavio Braga.
★ ☆ ★ Όραμα ★ ★
Οι διαβαθμίσεις, είναι πάντα οι ίδιες
μερικά πράγματα πηγαίνουν χωρίς το μισό
στην αντίθετη πλευρά ενός συμφώνου
ποτέ χωρίς κυρώσεις αλλά χωρίς αποτύπωμα.
Ξαφνικά, όπου μια λέξη κλίνει
Έχασα τον εαυτό μου σε έναν ομιχλώδη κόσμο.
Τίποτα προφανές δεν μου θυμίζει τη νύχτα
να καταστρέψω την ψυχή μου.
Εμφανίσεις, ονειρεμένο πλύσιμο
από θυμωμένους ειδωλολάτρες,
εμετούς στα χέρια το σκοτάδι της καρδιάς,
σβήνουν την ψυχή που φεύγει στην ομίχλη
τελικά επανεμφανίστηκε στην αστραπή
ψύχοντας στις όχθες του κενού,
η συνείδηση ​​κρέμασε ως πλαίσιο
στον τοίχο κοιτάζει το μέλλον αυτό
γονατίζει στο παρόν.
Έχω μια ύπαρξη που μου έχει δοθεί,
αλλά δεν απαιτείται!
Είναι ένα είδος "ελεύθερου υπαρξιακού"
Βόλτα το κύμα, ζουν τη στιγμή, ονειρεύομαι το αδύνατο!
Πού θα πάω; Πραγματικές αλήθειες, ψευδείς αυταπάτες,
μυστικές λέξεις, δάκρυα αίματος, νεκρά χαμόγελα,
αλλά ποιοι είμαστε στην πραγματικότητα; Επιδιώκουμε,
πιστεύουμε, νομίζουμε, αλλά γιατί;
Είμαι ονειροπόλος και έχτισα τη ζωή μου
και είμαι στην πραγματικότητα ως αδέσποτη ψυχή,
αναζητώντας έναν τάφο στο άπειρο
όπου μπορείτε να ονειρευτείτε αιώνια.
Είμαι ονειροπόλος και ζω από τον κόσμο σε ένα
άλλο καλύτερα όπου είμαι πάρα πολύ χαρούμενος.
Είμαι μια απογοητευτική ψυχή, ζυγίζοντας στα αστέρια
ονειρεύεται μια αγγελική ζωή όπου η ποίηση
μας διδάσκει να αλλάξουμε τον κόσμο.
Σίγαση αλατιού φωνάζοντας το θυμό μου:
καλεί την αδιαφορία που υπάρχει εκεί.
Συγκρούσεις λέξεων! Είναι πόνος, είναι πόλεμος
τραύματα ανοιχτά, βρώμικο υγιές εδαφικό αίμα.
Δεν νικηφόρα, δεν νικήθηκε, ότι αυτό δεν χάθηκε ...
Ζητώ χρόνο! Και ονειρευόμουν δάση ουράνιου τόξου
χρωματισμένο με τα φωτεινά χρώματα της ευτυχίας, το εκθαμβωτικό
την αφύπνιση μιας ψυχής που βρίσκεται στο σκοτάδι.
Χαίροσε και άνθισε σαν τα πράσινα πεδία
καλλιεργείται από μια γενναιόδωρη καρδιά, μια καρδιά
ευγενική ψυχή, εκείνη την αθώα ψυχή που δεν το κάνει
γνώριζε την ανεξέλεγκτη δίψα για παντοδυναμία,
εγωισμό, κακία ή διαφορές.
Αυτή η εκθαμβωτική ψυχή την είδε να μαζεύεται
τους υγιείς και γλυκούς καρπούς της αγάπης και της ειρήνης
στα εδάφη της ηρεμίας που φωτίζονται από ένα
ο λαμπερός ήλιος κάλεσε το μέλλον και την ευτυχία.
Ένας άντρας απλά καταραμένος από τη μοίρα
αλλά ακόμα με μια αχτίδα ελπίδας
στον υπαινιγμό της χαμόγελο, ένα χαμόγελο
που κρύβεται από τη ζωή σε έναν κόσμο
καλύτερα και λιγότερο μικροσκοπικά από αυτό.
μπορεί να τινάξει τόσα πολλά χέρια και να στείλει μακριά το μίσος,
και αδιαφορία. ανοίξτε τις πόρτες της καρδιάς,
και να πω τουλάχιστον ένα ναι.
Είναι αύριο ένα τέρας. Βλέπω το δέντρο του μέλλοντος
με τα τραγανά του φρούτα, όλο και πιο ξηρά.
Anguish.Visions, δεν βλέπω κήπους, ούτε δάση,
ούτε βουνά, αλλά μόνο η μανία των ανδρών
που κοκκινίζουν σαν χάντρες.
Τα πλοκάμια του τίποτου είναι πενιχρά
για τα παιδιά των παιδιών τους.
Όταν είμαι θαμμένος στο Σύμπαν
και ίσως το σώμα μου θα έρθει μια μέρα
όπου ο «πολιτισμός» του ανθρώπου δεν έχει έρθει ακόμη.
Αστεία και άνθρωπος.Παραλία και γέλιο, πείτε και προσβάλλετε,
ελεύθερα τα όνειρά σας όταν ζείτε με τρέλα ...
Ανοίξτε τον κόσμο χωρίς κανένα κωδικό,
ζουν και μετά ονειρεύονται, αγαπούν και στη συνέχεια ξεφεύγουν ...
Κάθε επιλογή ακούει μόνο για μια ευχή, ελεύθερη δική σας
φοβηθείτε αν μπορείτε να μείνετε μαζί της. Το ρεσπίρι για μια στιγμή ...
Και πηγαίνετε!
Κρατάω τα μάτια μου στη σκέψη
να το κάνω και να κοιτάξω τον εαυτό μου μέσα
καθρέφτης με το κενό γύρω,
περιμένουν μόνο το αδύνατο, αλλά θα κάνω το καλύτερο
σε αυτή την καρδιά που εκρήγνυται και ωθεί
Δεν μπορώ να ζήσω ειρηνικά, μια ανάσα,
βαθιά αναπνοή είμαι υποτιθέμενος αλλά εγώ
τα μάτια μου λάμπουν, λάμπουν με θυμό και
ροές ισχύος σε συνειδητές φλέβες
κινδύνους και εκπλήξεις, επιτρέψτε μου να πάω στα γεγονότα
Έχω τα χέρια μου δεμένα, αλλά μια λάμψη φωτός μέσα μου
Θα είναι τελικά ευτυχισμένος;
Μια αδέσποτη ψυχή σε ακτινοβολία ακτινοβολίας
στο Πρόσωπο οποιουδήποτε Σταυρού
όχι σαν τις αλυσίδες υποκρισίας που διαστρεβλώνουν
σε όλα και σε τίποτα. Είμαι ο μόνος δεσμός
που κρατά τα νήματα των μαριονιών που ζωντανεύουν
το μεγάλο θέατρο του κόσμου.
Είστε ελεύθεροι, ή είστε σκλάβος, η επιλογή σας είναι νηματοειδής
η κυριαρχία των αστεριών ήταν πάντα αυθαίρετη.
Ξεφορτωθείτε τις αλλοιωμένες αλυσίδες σας
που σας φυλακίζουν
Ανοίξτε τα λουκέτα σας που σας κλείνουν
εντός ενός περιορισμένου χώρου
Καταλάβετε, είναι το κλειδί για τα πάντα και όλα.
Το κλειδί του Θεού, το κλειδί της αγάπης.
חברים טובים.
♫ ♪ מוסיקה ושירה ♫ ♪
מוסיקה: טוסקה בראגה.
וידאו + טקסט: פלאביו בראגה.
★ ★ ★ ★ ★ ★ החזון
הדרגות, הם תמיד אותו הדבר
כמה דברים הולכים בלי חצי
בצד ההפוך של ברית
מעולם לא אושרה אלא ללא חותם.
פתאום, שם נשענת מילה
איבדתי את עצמי בעולם מעורפל.
שום דבר לא מזכיר לי את הלילה
להרוס את נשמתי.
הופעות, כביסה חולמנית
מעובדי אלילים זועמים,
הם מקיאים על הידיים את חושך הלב,
הם קורעים את הנשמה הנמלטת בערפל
ובסופו של דבר צצה שוב הברק
מצמרר על גדות הריק,
התודעה נתלתה כמסגרת
על הקיר מסתכל על העתיד כי
כורעת על ברכיה בהווה.
יש לי קיום שניתנה לי,
אבל לא חובה!
הם מעין "אקזיסטנציאליזם חופשי"
אני רוכב על הגל, אני חי את הרגע, אני חולם את הבלתי אפשרי!
לאן אני אלך? אמיתות אמיתיות, אשליות שווא,
מילים מיסטיות, דמעות של דם, חיוכים מתים,
אבל מי אנחנו בעצם? אנו מבקשים,
אנחנו מאמינים, אנחנו חושבים, אבל למה?
אני חולם ובניתי את חיי
ואני במציאות כמו נשמה תועה,
מחפשת קבר באינסוף
שבו אתה יכול לחלום לנצח.
אני חולם ואני חי בעולם מתוך אחד
אחר טוב יותר במקום שבו אני מאושר.
אני נשמה מזויפת, שוקלת בכוכבים
חולמת על חיים מלאכיים שבהם שירה
מלמד אותנו לשנות את העולם.
מלח אילם צועק את הכעס שלי:
קורא את האדישות שיש.
התנגשויות בין Word! זה כאב, זאת מלחמה
פצעים פתוחים, דם אדמה מלוכלך בריא.
לא מנצח, לא מובס, כי זה לא מבוזבז ...
אני שואל זמן! וחלמתי על יערות גשם
צבוע בצבעים בהירים של אושר, בסנוורים
התעוררות של נשמה שוכבת בחושך.
היא צהלה ושגשגה כמו השדות הירוקים
מטופח בלב נדיב, לב
נפש עדינה, הנשמה התמימה הזאת שלא
הוא הכיר את הצמא הבלתי נשלט לכל יכול,
אגואיזם, רשעות או הבדלים.
אותה נשמה מסנוורת ראתה אותה מתאספת
את פירות בריאים ומתוקים של אהבה ושלום
באדמות של שלווה מואר על ידי א
השמש הזוהרת כינתה את העתיד ואת האושר.
אדם פשוט מקולל על ידי הגורל
אבל עדיין עם ניצוץ של תקווה
בחיוך של חיוך, בחיוך
אשר מסתיר מהחיים לעולם
טוב יותר ופחות קטנטן מזה;
יכול ללחוץ כל כך הרבה ידיים, ולשלוח משם שנאה,
ואדישות; לפתוח את הדלתות של הלב,
ולומר לפחות כן אחד.
מחר מפלצת, אני רואה את עץ העתיד
עם פירות פריכים שלה, יבש יותר ויותר.
אני לא רואה גנים, לא יערות,
ולא בהרים, אלא רק בזעם של גברים
אשר מסמיקים כמו חרוזים.
זרועות האין הן מרושל
על ילדי ילדיהם.
כאשר אני קבור ביקום
ואולי יגיע יום אחד לגופי
שבו "הציוויליזציה" של האדם טרם באה.
איוולת ואיש. פרל וצוחק, אומר ועלבון,
ללא תשלום החלומות שלך כאשר אתה חי עם טירוף ...
פתח את העולם ללא קוד,
לחיות ואז לחלום, לאהוב ואז לברוח ...
כל בחירה מקשיבה רק למשאלה, ללא תשלום
פחד אם אתה יכול להישאר עם her.Respiri לרגע ...
ואתה הולך!
אני עוצרת את עיני במחשבה
לעשות את זה ולהביט בעצמי
המראה עם ריק מסביב,
הם רק מצפים הבלתי אפשרי, אבל אני אעשה את הטוב ביותר
בלב זה פורץ ודוחף
אני לא יכולה לחיות בשלום, בנשימה אחת,
נשימה עמוקה אני אמור לחנוק אבל אני
העיניים שלי מבריק, מבריק עם כעס ו
כוח זורם בוורידים מודעים
סיכונים והפתעות, תן לי ללכת לאירועים
הידיים שלי קשורות, אבל ניצוץ של אור בתוכי
האם אני אהיה מאושרת?
נשמה תועה ברדיוס של שמש קורנת
אל פני כל קרוס
לא כמו שרשראות הצביעות שסוטה
על הכל ועל כלום. אני הקשר היחיד
אשר שומר את החוטים של בובות כי הנפש
התיאטרון הגדול של העולם.
אתה חופשי, או שאתה עבד, הבחירה שלך היא filiform
השליטה בכוכבים הייתה תמיד שרירותית.
להיפטר הרשתות מחניק שלך
מי לכלוא אותך
פתח את המנעולים שסוגרים אותך
בתוך שטח מוגבל
להבין, זה המפתח לכל דבר והכל.
מפתח האלוהים, מפתח האהבה.
شعبيا مساء الخير الأصدقاء.
♫ ♪ الموسيقى والشعر ♫ ♪
الموسيقى: توسكا براغا.
فيديو + نص: فلافيو براغا.
★ ☆ ★ الرؤية ★ ★
التدرجات، فهي دائما نفسها
بعض الأمور تذهب دون نصف
على الجانب الآخر من الميثاق
لم يعاقب ولكن من دون بصمة.
فجأة حيث كلمة يميل
لقد فقدت نفسي في عالم ضبابي.
لا شيء يذكر يذكرني في الليل
لتدمير نفسي.
المظاهر، الغسيل حالمة
من المعبودين الغاضبين،
فإنها تقيء على أيدي ظلام القلب،
فإنها تمزح الروح الفارين في الضباب
وأخيرا ظهرت مرة أخرى في البرق
تقشعر لها الأبدان على ضفاف الفراغ،
وعي معلقة كإطار
على الجدار ينظر إلى المستقبل ذلك
الركوع هو في الوقت الحاضر.
لدي وجود التي أعطيت لي،
ولكن ليس مطلوبا!
فهي نوع من "الوجودية الحرة"
أنا ركوب الموجة، وأنا أعيش لحظة، وأنا أحلم المستحيل!
أين سأذهب؟ حقائق حقيقية، أوهام كاذبة،
كلمات باطني، دموع الدم، ابتسامات ميتة،
ولكن من نحن في الواقع؟ ونحن نسعى،
ونحن نعتقد، ونحن نعتقد، ولكن لماذا؟
أنا حالم و لقد بنيت حياتي
وأنا في الواقع كروح ضالة،
البحث عن قبر في اللانهاية
حيث يمكنك حلم الأبدية.
أنا حالم و أعيش من العالم في واحد
أخرى أفضل حيث أنا سعيد للغاية.
أنا روح مخيفة، وزنها في النجوم
يحلم بحياة ملائكة حيث الشعر
يعلمنا لتغيير العالم.
كتم الملح يصرخ غضبي:
يدعو اللامبالاة هناك.
تصادم الكلمات! انها الألم، انها الحرب
الجروح مفتوحة، القذرة دم التربة صحية.
ليس منتصرا، لم يهزم، أن هذا لا يضيع ...
أطلب الوقت! وحلم غابات قوس قزح
الملونة مع الألوان الزاهية من السعادة، المبهر
الصحوة من روح الكذب في الظلام.
انها فرحت وازدهرت مثل الحقول الخضراء
مزروعة القلب السخي والقلب
روح طيبة، تلك الروح البريئة التي لا
كان يعرف العطش الذي لا يمكن السيطرة عليه للكبار،
الأنانية، الشرير، أو الاختلافات.
تلك الروح المبهرة رأتها تجمع
الفواكه الصحية والحلو من الحب والسلام
في أراضي الصفاء مضاءة من قبل
ساطع الشمس دعا المستقبل والسعادة.
رجل لعن مصير
ولكن لا يزال مع بصيص من الأمل
في تلميحها من الابتسامة، ابتسامة
الذي يخفي من الحياة إلى عالم
أفضل، وأقل تافه من هذا؛
يمكن أن يهز الكثير من اليدين، ويرسل بعيدا الكراهية،
واللامبالاة؛ فتح أبواب القلب،
ويقول نعم واحد على الأقل.
إنه وحش غدا، أرى شجرة المستقبل
مع ثمارها مقدد، أكثر جفافا على نحو متزايد.
محنة. رؤى، أنا لا أرى الحدائق أو الغابة،
ولا الجبال، ولكن فقط غضب الرجال
التي استحى مثل الخرز.
مخالب العدم قذرة
على أطفال أطفالهم.
عندما دفن في الكون
وربما جسدي يوم واحد سيأتي
حيث "حضارة" الإنسان لم تأتي بعد.
حماقة ورجل. إنها تتحدث وتضحك، وتقول وإهانات،
أحلامك عندما تعيش مع الجنون ...
فتح العالم دون أي رمز،
يعيش ثم حلم، الحب ثم الهروب ...
كل خيار يستمع فقط لرغبة، مجانا لك
الخوف إذا كنت تستطيع البقاء مع لها. ريسبيري لحظة ...
وتذهب!
أنا عقد عيني ثابتة على الفكر
أن تفعل ذلك وننظر في نفسي في
مرآة مع فارغة حول،
إلا أنهم يتوقعون المستحيل، ولكن سأبذل قصارى جهدي
في هذا القلب أن رشقات نارية والتوجهات
لا أستطيع العيش في سلام، نفس واحد،
نفسا عميقا أنا من المفترض أن خنق ولكن أنا
عيني تألق، تألق مع الغضب و
تدفقات الطاقة في الأوردة واعية
والمخاطر والمفاجآت، واسمحوا لي أن أذهب إلى الأحداث
لقد ربطت يدي، ولكن بصيص من الضوء في لي
هل سأكون سعيدا أخيرا؟
روح ضالة في دائرة نصف قطرها الشمس مشع
على وجه أي الصليب
ليس مثل سلاسل النفاق التي المنحرفة
على كل شيء ولا شيء. أنا السندات الوحيدة
والتي تحافظ على خيوط الدمى التي تتحرك
المسرح الكبير في العالم.
أنت حر، أو كنت عبدا، اختيارك هو فيليفيورم
كانت إتقان النجوم دائما تعسفية.
تخلص من سلاسل ستوسي الخاص بك
الذي سجن لك
فتح الأقفال التي تغلق لك
ضمن مساحة محدودة
فهم، هو مفتاح كل شيء وكل شيء.
مفتاح الله، مفتاح الحب.